ตัวตนที่ซ่อนไว้

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องทำงานส่วนตัว ทำให้กมลวรรณลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิทด้วยความหงุดหงิด เธอเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง บอกเวลาตีสองกว่าแล้ว ใครกันที่กล้าโทรมาในเวลานี้

"ว่าไง" เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาคมกริบจ้องมองออกไปยังแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพฯ ที่ทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตาจากชั้น 50 ของตึกสูงระฟ้า

"คุณหนูครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ" เสียงปลายสายสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด "คุณท่าน...ท่านถูกลอบทำร้ายครับ"

กมลวรรณแทบจะทรุดลงกับพื้น หัวใจของเธอราวกับถูกบีบเค้นอย่างรุนแรง "พ่อ! เกิดอะไรขึ้น บอกฉันมาเดี๋ยวนี้!"

"ตอนนี้คุณท่านอยู่ที่โรงพยาบาล...อาการยังทรงตัวอยู่ครับ" ปลายสายตอบเสียงแผ่วเบา "พวกเรากำลังสืบสวนเรื่องนี้อยู่ครับ"

"ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!" กมลวรรณกดตัดสายทิ้งทันที ร่างบางสั่นเทิ้มด้วยความโกรธและเป็นห่วง พ่อของเธอ...ผู้พันธนินทร์ อัครเดโช ชายผู้ทรงอิทธิพลและเป็นที่เคารพของคนทั้งประเทศ ถูกลอบทำร้ายได้อย่างไรกัน

กมลวรรณ อัครเดโช ในวัย 27 ปี เป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมชั้นสูงในฐานะนักธุรกิจสาวไฟแรง เจ้าของโรงแรมหรูระดับห้าดาวหลายแห่งทั่วประเทศ และบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ แต่เบื้องหลังภาพลักษณ์ที่สง่างามและประสบความสำเร็จนั้น เธอมีความลับที่เก็บซ่อนไว้ นั่นคือตัวตนอีกด้านหนึ่งของเธอ...นักฆ่าเงาภายใต้ชื่อรหัส "Black Swan"

เธอสืบทอดทักษะการต่อสู้และการใช้อาวุธทุกชนิดมาจากพ่อของเธอ ผู้ซึ่งเคยเป็นทหารหน่วยรบพิเศษมาก่อน ผู้พันธนินทร์ฝึกฝนเธอมาตั้งแต่เด็ก เพื่อให้เธอสามารถปกป้องตัวเองได้ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและความไม่แน่นอน แต่สิ่งที่เขาไม่เคยบอกเธอคือเหตุผลที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังการฝึกฝนเหล่านั้น

กมลวรรณรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสีดำทะมัดทะแมง คว้าปืนพกคู่ใจและมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงาน ก่อนจะรีบลงไปที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบนดาดฟ้าของตึก เธอต้องไปหาพ่อของเธอให้เร็วที่สุด และหาตัวคนที่กล้าทำร้ายเขามาลงโทษให้สาสม

ระหว่างทางไปโรงพยาบาล กมลวรรณทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา พ่อของเธอกำลังสืบสวนคดีทุจริตครั้งใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับนักการเมืองและนักธุรกิจชื่อดังหลายคน หรือว่าการลอบทำร้ายครั้งนี้จะเป็นฝีมือของคนพวกนั้น

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล กมลวรรณรีบตรงไปยังห้อง ICU ที่พ่อของเธอนอนรักษาตัวอยู่ เธอเห็นร่างของพ่อที่เต็มไปด้วยสายระโยงระยางนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาปิดสนิท

"พ่อ..." กมลวรรณเอ่ยเสียงแผ่วเบา น้ำตาคลอเบ้า เธอไม่เคยเห็นพ่อของเธอในสภาพที่อ่อนแอเช่นนี้มาก่อน

"คุณหนูครับ" เลขาส่วนตัวของพ่อเธอรีบเข้ามาหา "คุณท่านปลอดภัยแล้วครับ แต่ยังต้องพักฟื้นอีกนาน"

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่" กมลวรรณถามเสียงเข้ม

"เมื่อคืนคุณท่านกลับจากงานเลี้ยง แล้วถูกลอบทำร้ายระหว่างทางกลับบ้านครับ" เลขาตอบ "คนร้ายมีหลายคน และใช้อาวุธสงคราม"

"ตำรวจว่ายังไงบ้าง"

"ตำรวจกำลังสืบสวนอยู่ครับ แต่ยังไม่มีความคืบหน้า"

กมลวรรณกัดฟันแน่น เธอรู้ดีว่าการสืบสวนของตำรวจคงจะไม่สามารถสาวไปถึงตัวการใหญ่ได้ เธอต้องลงมือเอง เธอต้องใช้ทักษะและความสามารถทั้งหมดที่มีเพื่อตามล่าคนที่ทำร้ายพ่อของเธอ

"ฉันจะสืบเรื่องนี้เอง" กมลวรรณประกาศ "ฉันจะหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้มาลงโทษให้ได้"

คืนนั้น กมลวรรณไม่ได้นอน เธอใช้เวลาทั้งคืนในการวางแผนและรวบรวมข้อมูล เธอติดต่อเครือข่ายสายลับของเธอทั่วประเทศ เพื่อให้ช่วยสืบหาเบาะแสเกี่ยวกับผู้ที่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลอบทำร้ายพ่อของเธอ

ในขณะเดียวกัน เธอก็เริ่มฝึกฝนร่างกายและทบทวนทักษะการต่อสู้ของเธอ เธอรู้ว่าการตามล่าคนร้ายครั้งนี้จะต้องอันตรายอย่างมาก เธอต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์

หลายวันผ่านไป กมลวรรณยังคงทำงานทั้งสองด้านของเธออย่างหนัก เธอเป็นทั้งนักธุรกิจสาวที่ต้องบริหารงานในบริษัท และเป็นนักฆ่าเงาที่ต้องออกตามล่าหาความจริง เธอแทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เธอต้องทำทุกวิถีทางเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเธอ

ในที่สุด เธอก็ได้รับข้อมูลสำคัญจากสายลับของเธอ มีนักการเมืองชื่อดังคนหนึ่งชื่อว่า "ส.ส. ธีรเดช" มีความเกี่ยวข้องกับคดีทุจริตที่พ่อของเธอกำลังสืบสวน และมีหลักฐานว่าเขาได้ว่าจ้างมือปืนให้ลอบทำร้ายพ่อของเธอ

กมลวรรณรู้สึกโกรธจนแทบคลั่ง เธอตัดสินใจที่จะจัดการกับ ส.ส. ธีรเดช ด้วยตัวเอง เธอวางแผนที่จะลักพาตัวเขามาสอบสวน และเปิดโปงความชั่วร้ายของเขาให้สังคมได้รับรู้

คืนหนึ่ง กมลวรรณแอบเข้าไปในบ้านของ ส.ส. ธีรเดช ด้วยความช่วยเหลือของสายลับของเธอ เธอหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องทำงานของเขา รอจนกระทั่งเขาเข้ามา

เมื่อ ส.ส. ธีรเดช เข้ามาในห้อง กมลวรรณก็ปรากฏตัวออกมาจากเงามืด เขาตกใจจนแทบช็อก

"คุณเป็นใคร!" เขาถามเสียงสั่น

"ฉันคือคนที่คุณกำลังตามหา" กมลวรรณตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฉันจะมาถามความจริงจากคุณ"

"คุณต้องการอะไร!" ส.ส. ธีรเดช ถาม

"ฉันต้องการรู้ว่าใครเป็นคนสั่งให้คุณลอบทำร้ายพ่อของฉัน" กมลวรรณตอบ

ส.ส. ธีรเดช เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ฉันไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น"

กมลวรรณยิ้มเยาะ "คุณคิดว่าฉันจะเชื่อคุณเหรอ" เธอก้าวเข้าไปใกล้เขามากขึ้น "ฉันมีวิธีที่จะทำให้คุณพูดความจริงออกมา"

กมลวรรณดึงมีดสั้นออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ส.ส. ธีรเดช มองมีดในมือของเธอด้วยความหวาดกลัว

"อย่า! อย่าทำอะไรผมเลย!" เขาร้องขอชีวิต

"บอกความจริงมา" กมลวรรณขู่

"ผมบอกแล้วว่าผมไม่รู้เรื่องอะไร!" ส.ส. ธีรเดช ยืนกราน

กมลวรรณถอนหายใจ "ถ้าอย่างนั้น ฉันคงต้องใช้วิธีอื่น" เธอยกมีดขึ้น

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านหลังของกมลวรรณ กระสุนพุ่งเข้าใส่เธออย่างแม่นยำ

กมลวรรณรู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เธอทรุดลงกับพื้น เลือดไหลอาบตัว เธอหันไปมองคนที่ยิงเธอ ก็พบว่าเป็น...พ่อของเธอเอง ผู้พันธนินทร์ อัครเดโช ยืนถือปืนอยู่ในมือ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและเสียใจ

"พ่อ...ทำไม?" กมลวรรณถามด้วยเสียงแผ่วเบา

ผู้พันธนินทร์ไม่ตอบ เขาเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น และยกปืนขึ้นจ่อที่หัวของเธอ

"ขอโทษนะลูก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "พ่อไม่มีทางเลือก"

แล้วเขาก็กระหน่ำยิงเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนร่างของกมลวรรณนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เลือดไหลนองเต็มห้อง

แต่สิ่งที่ผู้พันธนินทร์ไม่รู้ก็คือ กมลวรรณสวมเสื้อเกราะกันกระสุนไว้ใต้เสื้อผ้าของเธอ กระสุนทั้งหมดจึงไม่สามารถทำอันตรายเธอได้ถึงชีวิต เธอแกล้งตายเพื่อให้พ่อของเธอตายใจ และเพื่อที่จะได้รู้ความจริงว่าทำไมเขาถึงต้องทำร้ายเธอ

เมื่อผู้พันธนินทร์แน่ใจว่ากมลวรรณตายแล้ว เขาก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เธออยู่คนเดียวในความมืดและความสับสน กมลวรรณรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบของเธอกำลังพังทลายลง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของเธอถึงต้องทำร้ายเธอ เธอไม่รู้ว่าใครคือคนที่เธอสามารถไว้ใจได้อีกต่อไป

แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้ก็คือ เธอต้องหาความจริงให้ได้ เธอต้องรู้ว่าทำไมพ่อของเธอถึงต้องทำแบบนี้ และใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด

กมลวรรณลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก เธอปาดน้ำตาและกัดฟันแน่น เธอจะไม่ยอมแพ้ เธอจะสู้ต่อไป แม้ว่าเธอจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายและความยากลำบากมากแค่ไหนก็ตาม

เธอจะตามล่าความจริง และล้างแค้นให้กับตัวเอง

แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ก้าวออกจากห้อง เสียงโทรศัพท์ของ ส.ส. ธีรเดช ก็ดังขึ้น กมลวรรณตัดสินใจรับสาย

"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม" เสียงปลายสายถาม

กมลวรรณเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยเสียงที่ดัดให้เหมือน ส.ส. ธีรเดช "เรียบร้อยดีทุกอย่าง"

"ดีมาก" ปลายสายตอบ "ต่อไปก็ถึงตาของแกแล้ว"

แล้วสายก็ตัดไป กมลวรรณรู้สึกขนลุกซู่ เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ใครกันที่กำลังวางแผนอะไรอยู่ และทำไมพวกเขาถึงต้องฆ่าเธอ

แต่สิ่งที่เธอรู้ก็คือ เธอตกอยู่ในอันตรายที่ร้ายแรงกว่าที่เธอคิด เธอต้องระวังตัวให้มากขึ้น และต้องหาทางเอาชีวิตรอดให้ได้

ในขณะที่เธอกำลังคิดหาทางออก จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น กมลวรรณตกใจ เธอรีบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และเงี่ยหูฟัง

"คุณธีรเดชครับ" เสียงหนึ่งดังขึ้น "มีคนต้องการพบคุณครับ"

กมลวรรณกลั้นหายใจ เธอไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างนอกประตู และพวกเขาต้องการอะไรจาก ส.ส. ธีรเดช

แต่สิ่งที่เธอรู้ก็คือ ถ้าเธอเปิดประตูออกไป เธออาจจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ไม่คาดฝัน

เธอควรจะทำอย่างไรดี...