Boss Kong Kaaway

Bakit parang biglang bumigat ang mga paa ko? Hindi ako makausad papasok sa building na 'to. De Guzman Design Firm. Ang mismong building na sumira sa pamilya ko.

Bumuntong-hininga ako. Dulce, kaya mo 'to. Isipin mo ang dahilan kung bakit ka pumayag sa deal na 'to. Para sa pamilya. Para mabawi ang lupa.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa sling bag ko at naglakad na papasok. Ang lamig ng aircon, halos tumagos sa buto ko. Dumiretso ako sa elevator at pinindot ang button para sa penthouse floor. Doon ang opisina ni… niya.

Pagbukas ng elevator, bumungad sa akin ang isang malawak na reception area. Modernong-moderno ang design, puro glass, steel, at sleek furniture. Kitang-kita ang Makati skyline sa likod ng reception desk.

"Good morning, Ma'am Dulce," bati sa akin ng isang babae. Nakasuot ito ng fitted pencil skirt at blouse. "Ako po si Sarah, secretary ni Mr. De Guzman."

Ngumiti ako. "Magandang umaga din, Sarah. Nandiyan ba si… Miggy?"

Bahagyang nagulat si Sarah sa pagbanggit ko sa pangalan ni Miggy. "Ah, opo. Hinihintay na po kayo. Diretso na po kayo sa office niya."

Tumango ako at naglakad papunta sa malaking double door na sinenyasan ni Sarah. Huminga ako ng malalim bago kumatok.

"Pasok," sagot ng isang baritonong boses na kilalang-kilala ko.

\Binuksan ko ang pinto. Nandun siya, nakaupo sa swivel chair niya, nakaharap sa bintana. Ang tangos pa rin ng ilong niya. Ang lapad pa rin ng balikat niya. Ang… *Stop it, Dulce!*

"Good morning, Dulce," bati niya. Hindi ko mabasa ang ekspresyon sa mukha niya. "Maupo ka."

Umupo ako sa upuang nasa harap ng desk niya. Ang laki ng opisina niya. Ang layo ng agwat namin.

"So…" panimula niya. "Ready ka na ba?"

"Sa ano?" tanong ko. Kunwari hindi ko alam ang pinagsasabi niya.

"Sa partnership natin," sagot niya. "Simula ngayon, partner na kita sa De Guzman Design Firm."

Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Alam ko naman 'to, pero iba pa rin pala kapag narinig ko mismo mula sa kanya.

"Alam ko nagulat ka," sabi niya. "Pero sigurado akong makakatulong ka sa kompanya ko. Ang galing mo sa interior design, Dulce. Hindi maitatanggi 'yun."

"Bakit mo 'to ginagawa, Miggy?" tanong ko. "Pagkatapos ng lahat ng nangyari… bakit mo ako tinanggap dito?"

Ngumisi siya. "Gusto ko lang naman na magkasama tayo, Dulce. Malapit."

Kinilabutan ako sa sinabi niya. Anong ibig niyang sabihin?

"May iba pa akong gustong sabihin sa'yo," dagdag niya. "May project akong gustong ipagawa sa'yo. Isang napaka-espesyal na project."

"Ano 'yun?" tanong ko, kinakabahan.

"Ang pag-design ng bagong branch ng De Guzman Design Firm… sa lupang kinatatayuan ng dating bahay niyo."

\Napatayo ako sa gulat. "Hindi! Hindi ako papayag!"

Tumayo rin siya at lumapit sa akin. "Bakit hindi, Dulce? Natatakot ka ba? Natatakot ka ba na maalala ang lahat?"

"Lumayo ka sa akin, Miggy," sabi ko, nanginginig.

Lumapit pa siya lalo. Ang lapit na ng mga mukha namin. Nararamdaman ko na ang hininga niya.

"Hindi ako lalayo, Dulce," bulong niya. "Dahil simula ngayon… magkasama na tayo sa lahat ng bagay."

Biglang bumukas ang pinto. "Mr. De Guzman, may meeting po kayo—" Napatigil si Sarah sa pagsasalita nang makita kami. Ang lapit namin sa isa't isa. Ang tensyon sa pagitan namin ay halos mahawakan.

Tinignan niya ako, nagtataka, at pagkatapos ay bumaling kay Miggy. "Pasensya na po sa abala."

Bumalik si Sarah at sinara ang pinto. Hindi pa rin umaalis si Miggy sa harap ko. Nakatitig lang siya sa akin. Parang may binabalak.

"Anong gagawin mo?" tanong ko.

Ngumisi siya. "That, my dear Dulce… you will have to find out."

Kinuha niya ang phone niya at may tinawagan. "Sarah, pakisabi kay Mr. Tan na magsisimula na ang meeting."

Binalik niya ang tingin niya sa akin. "Samahan mo ako, Dulce. Gusto kong ipakilala ka sa kanila."

"Hindi ako sasama," sagot ko.

"Sasama ka," sabi niya. "Dahil partner na kita. At ang mga partner… magkasama sa lahat ng bagay."

Hinawakan niya ang braso ko at hinila ako palabas ng opisina niya. Hindi ako makapalag. Parang robot na sumusunod sa kanya. Papunta kami sa meeting room. Sa harap ng mga kliyente niya. Sa harap ng buong mundo.

Pero bago pa kami makapasok sa meeting room, bumulong siya sa tenga ko, "Humanda ka, Dulce. Dahil sisiguraduhin kong magiging impyerno ang buhay mo dito."

At sa sandaling 'yon, alam ko na. Hindi lang lupa ang babawiin ko. Babawiin ko rin ang dignidad ko. At sisiguraduhin kong magbabayad si Miggy sa lahat ng ginawa niya sa akin.