Mga Tingin na Kayang Bumura ng Nakaraan

"Hindi ko alam kung bakit kailangan ko pang magtrabaho sa impyernong 'to!" bulong ko sa sarili ko habang nagmamadaling maglakad papasok sa lobby ng 'Verdant Towers'. Ang aga-aga, pero parang gusto ko na agad mag-resign.

Ako nga pala si Danica 'Dani' Ilustre. At ang 'impyernong' tinutukoy ko ay ang kumpanya ng mga Ilustre din. Oo, family business. Pero mas gugustuhin ko pang magtinda ng fishball sa kanto kesa maging 'corporate slave' dito. Lalo na't ang magiging boss ko pa ay walang iba kundi si Ed Zaragoza – ang lalaking kinaiinisan ko simula pa noong mga bata pa kami.

Growing up, palagi kaming pinagkukumpara. Parehong apo ng founder ng Verdant, pero iba ang trato sa amin. Si Ed, ang 'golden boy'. Ako naman, ang 'pasaway' na apo. Kahit saang anggulo, talagang magkaiba kami. Kaya naman nang malaman kong siya ang magiging immediate supervisor ko sa marketing department, gusto ko nang magtago sa ilalim ng lupa.

"Dani, ang aga-aga, nakasimangot ka na naman," bati sa akin ni Cheska, ang best friend ko na ka-trabaho ko rin. "Problema na naman si Ed?"

"Naku, 'wag mo nang banggitin ang pangalan niya. Baka masira pa ang araw ko," sagot ko sabay irap. Cheska knows everything. Simula pagkabata, alam niya kung gaano ko ka-hate si Ed.

"Relax ka lang. Kaya mo 'yan. Isipin mo na lang, training 'to para sa future mo," pagpapagaan niya ng loob.

Nagpaalam na ako kay Cheska at dumiretso sa elevator. Pagdating ko sa marketing department, halos lahat ng mga ka-trabaho ko ay abala na. Umupo ako sa desk ko at binuksan ang computer.

Bago pa man ako makapag-concentrate sa trabaho, biglang may tumikhim sa harapan ko. Napatingala ako at nakita ko si Ed. Nakasuot ng kanyang signature tailored suit, buong-ningning siyang nakatingin sa akin. Ang gwapo niya pa rin. Nakakainis.

"Good morning, Dani," bati niya. "Ready ka na ba para sa first day mo under my supervision?"

Ngumiti siya. Isang ngiti na parang nang-aasar. "May meeting tayo in five minutes. Don't be late." Pagkasabi niya nun, umalis na siya. Iniwan niya akong nakatulala. Five minutes? Hindi man lang ako binigyan ng chance para mag-prepare!

Bakit parang mas lalo pa yatang magiging miserable ang buhay ko? Lalo na at nakita ko ang kakaibang ningning sa mga mata ni Ed. Parang... may binabalak siya. Pero ano?