Bakas ng Kahapon

Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang sobreng kulay krema. Alam ko kung ano'ng laman nito, ang mga salitang babago sa lahat – sa buhay ko, sa pamilya ko, at lalo na sa kanya. Limang taon. Limang taon na ang nakalipas simula nang iwan ko siya sa altar, at ngayon, heto na naman ako, handang sirain ang puso niya ulit.

Ako si Leah “Marisol” dela Vega, at ang kasalanan ko ay nakaukit na sa bawat hibla ng pagkatao ko. Iniwan ko si Leon dahil sa isang malalim na lihim, isang sikreto na kayang sumira sa aming mga pangarap. Ngayon, bumalik ako sa Manila dahil kailangan niya ako, o mas tama sigurong sabihin, kailangan ko siya.

Binuksan ko ang sobre. Isang pormal na imbitasyon. Ang pangalan niya, Leon Zaragoza, nakaimprenta sa makintab na papel. Kasal. Ikakasal na siya. Hindi sa akin.

Naramdaman ko ang kirot sa dibdib ko. Limang taon. Akala ko ba nakalimutan na niya ako? Akala ko ba galit pa rin siya sa akin? Bakit ganito? Bakit parang mas masakit pa ito kaysa sa pag-iwan ko sa kanya noon?

Ang venue: The Peninsula Manila. Ang petsa: susunod na buwan. Ang pangalan ng babaeng pakakasalan niya: Arabella Monteverde. Isang babaeng galing sa isa sa pinakamayayamang pamilya sa bansa. Perpekto. Para sa kanya.

Bigla kong naalala ang mga pangako namin sa isa't isa. Ang mga pangarap naming bubuuin. Ang simpleng buhay na gusto naming tahakin. Lahat ng iyon, nawala na. Pinalitan na ng iba.

Lumabas ako sa coffee shop at sumakay sa taxi. Sinabi ko sa driver ang address ng dati naming tagpuan. Ang lugar kung saan unang nagtagpo ang aming mga mata. Kailangan kong makita siya. Kailangan kong malaman kung bakit.

Pagdating ko sa parke, nakita ko siya. Nakaupo sa bench, nakatanaw sa papalubog na araw. Ang lalaking minahal ko nang higit pa sa sarili ko. Ang lalaking iniwan ko sa altar. Ang lalaking ikakasal na sa iba.

Naglakad ako palapit sa kanya. Handa na akong harapin ang galit niya. Handa na akong marinig ang mga masasakit na salita niya. Pero hindi ko inaasahan ang sunod na nangyari. Lumingon siya sa akin, ngumiti, at may binulong na hindi ko maintindihan. “Alam kong babalik ka, Marisol. Alam kong hindi mo ako matitiis.”

At sa mga sandaling iyon, naramdaman ko ang mas malalim na takot. Hindi ito ang Leon na kilala ko. May mali. May nangyari sa loob ng limang taon. At natatakot ako malaman kung ano ito.