Bumalik na Pag-ibig

Parang kahapon lang nangyari ang lahat. Ang sakit, ang galit, ang pagkawala… lahat bumabalik sa akin sa tuwing nakikita ko ang kanyang mukha. Limang taon. Limang taon na ang lumipas, pero bakit parang sariwa pa rin ang sugat?

Nakaupo ako ngayon sa isang coffee shop sa BGC, naghihintay sa interview ko para sa dream job ko sa Ayala Corporation. Kinakabahan ako, pero mas nangingibabaw ang kaba dahil sa posibilidad na makita ko siya. Si Martin. Ang lalaking sumira ng puso ko.

Nang biglang bumukas ang pinto ng coffee shop, at pumasok siya. Mas gwapo pa rin siya, mas mature, mas…nakakabighani. Nagtama ang mga mata namin. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Gusto kong tumakbo, gusto kong magtago, pero parang nakapako ako sa kinauupuan ko.

"Kiana?" tanong niya, na parang hindi makapaniwala. Ang boses niya…parehong-pareho pa rin ng dati. Ang boses na minsan kong inibig.

"Martin," sagot ko, pilit na pinapakalma ang boses ko. "Anong ginagawa mo dito?"

"I work here," sagot niya, na para bang normal lang ang lahat. "I'm the Senior Manager for Investments."

Parang gumuho ang mundo ko. Senior Manager? Dito? Paano nangyari ‘to? Bakit sa lahat-lahat ng lugar, dito pa?

"Kiana, I…" sabi niya, lumalapit sa akin. "I need to explain. About what happened…"

"Wala ka nang dapat ipaliwanag, Martin," putol ko sa kanya. "Tapos na tayo. Matagal na."

Pero hindi pa rin siya tumigil. Umupo siya sa harap ko, hinawakan ang kamay ko. Ang kamay na minsan niyang hinawakan nang may pagmamahal. Ang kamay na ngayon ay nanginginig.

"Hindi pa tapos, Kiana," sabi niya, nakatitig sa mga mata ko. "Hindi pa tapos hangga't hindi mo ako napapatawad."

Bago pa ako makasagot, may tumawag sa pangalan ko. "Kiana Ramirez?" tanong ng isang babae. "Ikaw na po ang susunod para sa interview."

Tumingin ako kay Martin, pagkatapos ay sa babae. Hindi ko alam kung anong pipiliin ko. Ang dream job ko? O ang bigyan siya ng pagkakataong magpaliwanag? Ang mas malala pa, hindi ko alam kung kaya ko pa bang harapin ang nakaraan…lalo na kung ang nakaraan na ito ay nakatakdang maging parte ng araw-araw ko. Dahil pagpasok ko sa interview room, nakita ko ang pangalan niya sa listahan ng mga interviewer. Martin Velasquez.