Sa Pagitan ng Kahapon at Ngayon

Naramdaman ko ang panginginig ng kamay ko habang hawak ko ang sobreng kulay krema. Isang imbitasyon. Kasal ni Warren. Warren, ang lalaking minahal ko nang higit pa sa sarili ko, ang lalaking pinangarap kong makasama habang buhay.

Limang taon. Limang taon na ang nakalipas mula nang maghiwalay kami. Limang taon ng pagtatago, pagpapanggap, at paglimot. Akala ko, nakalimutan ko na. Akala ko, kaya ko nang harapin siya. Pero heto ako, nanginginig, kinakabahan, at nagtatanong kung paano nangyari ang lahat.

Ako si Kristel, isang freelance photographer na nagtatrabaho sa Manila. Simpleng buhay, simpleng pangarap. Pero ang lahat ay nagbago nang makilala ko si Warren sa isang art exhibit. He was an architect, passionate and driven. Nahulog ako sa kanyang mga mata, sa kanyang mga pangarap, sa kanyang pagkatao.

Pero ang aming pag-ibig ay hindi sapat. Ang mga pamilya namin ay magkaaway. Ang mga Montemayor at ang mga de Silva ay may matagal nang hidwaan sa negosyo. Pinilit kaming maghiwalay. Sumunod ako. Akala ko, iyon ang tama. Akala ko, para sa ikabubuti namin.

Ngayon, nakatayo ako sa harap ng salamin, tinitingnan ang aking sarili. Ang imbitasyon ay nakapatong sa mesa. Kasal ni Warren kay Maricel. Maricel, ang babaeng pinili ng kanyang pamilya. Ang babaeng hindi ko kayang pantayan.

Buntong-hininga. Kailangan kong pumunta. Kailangan kong ipakita sa kanya na okay lang ako. Kailangan kong ipakita sa kanyang masaya ako para sa kanya. Pero paano kung hindi ko kaya? Paano kung makita ko siya at bumalik ang lahat ng sakit at pagmamahal? Paano kung...

May kumatok sa pinto. "Ate, are you ready?" Tanong ng kapatid kong si Roberto. "Malapit na tayong ma-late sa kasal."

Bumukas ang pinto. Nakita ko ang mukha ni Roberto. Ngumiti siya sa akin. Pero alam kong may nakikita siya sa mga mata ko. Nakita niya ang sakit. Nakita niya ang pagmamahal.

"Ate, okay ka lang?" Tanong niya.

Tumango ako. "Oo naman," sagot ko. "Tara na."

Hinawakan niya ang kamay ko. Sabay kaming lumabas ng bahay. Habang papalapit kami sa simbahan, mas lalo akong kinakabahan. Ang tanong, handa na ba akong harapin ang nakaraan? Handa na ba akong harapin si Warren? At handa na ba akong makita siyang magpakasal sa iba?

Natanaw ko ang simbahan. May isang pigura ang nakatayo sa labas, nakatalikod. Malayo pa lang, alam ko na kung sino siya. Si Warren. Pero sino ang kasama niya? Isang babae. Hindi si Maricel. Sino siya at bakit sila magkasama bago ang kasal mismo?