Lale Bahçesinde Tabanca Sesi
Chapter 1 — Lale Bahçesinde Tabanca Sesi
Silahın soğuk metali şakağıma dayandığında, hayatımın bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmesini beklerdim. Ama sadece Mehmet’in hain sırıtışını görüyordum. "Affedersin, Özge," diye fısıldadı, sesi iğrenç bir yağmur gibiydi. "Ama babanın hatalarının bedelini ödemelisin."
İstanbul’un kalabalık sokaklarından çok uzakta, Boğaz'ın kıyısındaki gösterişli malikanemizin korunaklı duvarları arasında, hayatım her zaman bir illüzyondu. Babam, Alper Sancar, şehrin en güçlü ve acımasız mafya babasıydı. Ben ise onun tek kızı, camdan bir kafese hapsedilmiş, kan kırmızı bir laleydim.
Küçük yaşta annemi kaybettikten sonra, babam beni herkesten ve her şeyden korumaya ant içmişti. En pahalı okullarda okudum, en iyi öğretmenlerden dersler aldım, ama gerçek dünyayı asla görmedim. Onun dünyası, para, güç ve şiddet üzerine kuruluydu. Ben ise, bu dünyanın dışında, masumiyetin ve saflığın bir sembolü olarak kalmalıydım.
Ancak, kaderin cilvesiyle, babamın karanlık işlerine bulaşmak zorunda kaldım. Rakip bir aileyle yapılan önemli bir anlaşma bozulmak üzereydi. Babamın sağlığı bozulmuştu ve onun yerini alacak bir varisi yoktu. Aile meclisi toplandı ve benim, Özge Sancar’ın, geçici olarak liderliği devralmama karar verildi. Gözleri üzerimdeydi. Hem kendi ailemin, hem de düşmanlarımın…
Mehmet, babamın en güvendiği adamlarından biriydi. Yıllardır yanındaydı, onun sağ koluydu. Ona körü körüne güvenirken, Mehmet’in ihaneti tüm dengeleri alt üst etti. Şimdi, ölümle burun burunayken, babamın imparatorluğunun ne kadar kırılgan olduğunu anlıyordum. Ve en acısı da, Mehmet’in bu ihanetinin ardında kimin olduğunu merak ediyordum. Çünkü biliyordum ki, bu sadece bir başlangıçtı. Babamın tahtı için kanlı bir savaş başlamıştı ve ben, o savaşın tam ortasındaydım.
Mehmet tetiği çekmeye hazırlanırken, arkasından gelen bir ses duyuldu. "Mehmet! Ne yaptığını sanıyorsun?" Kapıda beliren tanıdık siluet, nefesimi tutmama neden oldu. Bu… Bu, Yıldırım'di. Babamın en acımasız ve en gizemli adamı. Ve nedense, o anda kurtuluş umudu belirdi içimde.