Kontrata ni Zaragoza

Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang sobre. Isang tawag lang mula sa akin, maliligtas si Mama sa sakit na pumapatay sa kanya nang dahan-dahan. Pero ang kapalit… ang magpakasal sa lalaking halos hindi ko kilala.

"Anak, kaya mo ba talaga 'to?" tanong ni Papa, punong-puno ng pag-aalala ang mga mata. Tumango ako, kahit pa pilit lang. Paano ko sasabihing mas gugustuhin ko pang ako ang maghirap kaysa makita si Mama na unti-unting nawawala?

"Para kay Mama, Pa. Kakayanin ko." Ang boses ko ay halos isang bulong na lang.

Si Cristobal Zaragoza. Ang nag-iisang tagapagmana ng Zaragoza Group of Companies. Guwapo, mayaman, at… engaged na sa iba. Pero kailangan niya ng asawa. Isang asawa sa papel lang. Isang kasunduan na magtatapos pagkatapos ng isang taon. Iyon ang sabi niya.

"Ang kasunduan ay simple lang, Bea," sabi ni Mr. Zaragoza noong nagkita kami sa opisina niya sa Makati. Malamig ang boses niya, walang bahid ng kahit anong emosyon. "Magpapakasal tayo. Magiging Mrs. Zaragoza ka sa mata ng publiko. Pagkatapos ng isang taon, magdidiborsyo tayo. Magbabayad ako." Tinignan niya ako na parang isa akong bagay na binibili niya.

"At ang kapalit?" tanong ko. Kinakabahan ako, pero kailangan kong malaman.

"Ang pagpapagamot ng Mama mo. Lahat ng gastos, sagot ko."

Napakagat ako sa labi. Alam kong mali ito. Alam kong maaaring masira ang buhay ko. Pero wala na akong ibang choice.

"Tanggap ko," sabi ko.

Tatlong araw pagkatapos ng pag-uusap na iyon, nakatayo ako sa altar, suot ang isang mamahaling gown na hindi ko pinangarap na masusuot. Hinihintay ko si Cristobal. Nakita ko siyang naglalakad papunta sa akin, ang mga mata niya ay nakatuon sa akin. Para bang may itinatago siyang sikreto. Isang sikreto na maaaring sumira sa aming kasunduan. Isang sikreto na… biglang nagbago ang kulay ng mga mata niya. Naging pula. Ano ang nangyayari?