หน้ากากนางฟ้า, หัวใจซ่อนเงา

เสียงโทรศัพท์ปลุกอรุณสวัสดิ์ดังแสบแก้วหู ราวกับจะประท้วงที่ถูกขัดจังหวะการนอนหลับอันแสนสุข "โอย..." อลิสาครางเบาๆ พลิกตัวหนีแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวบาง ก่อนจะควานหาโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงอย่างทุลักทุเล นิ้วเรียวแตะหน้าจอรับสายโดยไม่ทันมองชื่อ

"ฮัลโหล..." เสียงเธอแหบพร่าบ่งบอกว่ายังไม่ตื่นดี

"อลิสา! นี่เธอเพิ่งตื่นเหรอ? สายขนาดนี้แล้วนะ วันนี้มีถ่ายแบบชุดเจ้าสาวของแบรนด์วิวาห์หรูที่ทุกคนรอคอยนะ!" เสียงปลายสายแผดดังจนอลิสาต้องรีบดึงโทรศัพท์ออกจากหู

"พี่ป่าน...หนูรู้แล้วน่า หนูแค่...ขี้เซานิดหน่อยเอง" อลิสาตอบเสียงอ่อย รู้ดีว่าผู้จัดการส่วนตัวของเธอต้องหัวเสียแค่ไหน

"นิดหน่อย? นี่มันเกือบสิบโมงแล้วนะ! รีบอาบน้ำแต่งตัวเลยนะ ฉันจะไปรอที่คอนโดภายในครึ่งชั่วโมง ถ้าเธอไม่พร้อม ฉันจะให้ทีมงานยกเลิกงานทั้งหมด!" ป่านประกาศกร้าว ก่อนจะตัดสายทิ้งไป

อลิสารีบลุกจากเตียงด้วยความตกใจ เธอแทบจะลืมไปแล้วว่าวันนี้มีงานสำคัญรออยู่ อลิสา หรือชื่อในวงการนางแบบคือ "ลิซ่า" นางแบบสาวดาวรุ่งที่กำลังมาแรงที่สุดในขณะนี้ ด้วยใบหน้าสวยหวาน รูปร่างสูงระหง และเสน่ห์ที่ใครๆ ก็ต้องหลงใหล ทำให้เธอเป็นที่ต้องการของแบรนด์เสื้อผ้าและนิตยสารชั้นนำมากมาย แต่เบื้องหลังชีวิตนางแบบสุดหรูหรา อลิสากลับมีความลับที่เธอต้องปกปิดไว้

คอนโดหรูใจกลางกรุงเทพฯ คือรังของอลิสา แม้ภายนอกจะดูทันสมัยและสะดวกสบาย แต่ภายในกลับตกแต่งอย่างเรียบง่าย เน้นโทนสีขาวและสีเทาอ่อน เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ บ่งบอกถึงความเป็นคนเจ้าระเบียบและรักความสงบของเธอ อลิสารีบวิ่งเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแต่งหน้าทำผมแบบง่ายๆ เพื่อไม่ให้เสียเวลา

เมื่อป่านมาถึง อลิสาก็พร้อมออกเดินทางแล้ว ป่านเป็นผู้หญิงวัยกลางคนที่มีบุคลิกคล่องแคล่วและเฉียบคม เธอเป็นทั้งผู้จัดการและเพื่อนสนิทของอลิสา คอยดูแลและให้คำปรึกษาเธอในทุกๆ เรื่อง

"ทำไมวันนี้มาสาย? มีอะไรรึเปล่า?" ป่านถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่มีอะไรค่ะพี่ป่าน แค่เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย" อลิสาตอบเลี่ยงๆ เธอไม่อยากบอกป่านว่าเมื่อคืนเธอแอบไปทำงานพิเศษที่ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่งในย่านชานเมือง

อลิสาทำงานเป็นนางแบบก็จริง แต่รายได้ที่ได้มานั้นไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายทั้งหมด เธอจึงต้องหารายได้เสริมเพื่อจุนเจือครอบครัวที่ต่างจังหวัด พ่อของเธอป่วยเป็นโรคหัวใจ ส่วนแม่ก็ต้องดูแลน้องชายที่กำลังเรียนอยู่ อลิสาจึงต้องแบกรับภาระทั้งหมดไว้บนบ่า

ชีวิตสองด้านของอลิสาเป็นความลับที่เธอต้องเก็บไว้ เธอไม่อยากให้ใครรู้ว่านางแบบชื่อดังอย่างเธอต้องทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เธอไม่อยากให้ใครมองว่าเธอเป็นคนน่าสงสาร เธออยากให้ทุกคนเห็นเธอในฐานะนางแบบที่ประสบความสำเร็จด้วยความสามารถของตัวเอง

กองถ่ายแบบตั้งอยู่ในสตูดิโอขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ทีมงานกำลังวุ่นวายกับการจัดเตรียมฉากและอุปกรณ์ต่างๆ เมื่ออลิสาปรากฏตัว ทุกคนก็หยุดชะงักและหันมามองเธอเป็นตาเดียว ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่อลิสาสวมใส่ขับให้เธอดูสวยสง่าราวกับนางฟ้า

"สวยมากเลยค่ะคุณลิซ่า" ช่างแต่งหน้าเอ่ยชมด้วยความชื่นชม

"ขอบคุณค่ะ" อลิสายิ้มตอบอย่างสุภาพ

การถ่ายแบบดำเนินไปอย่างราบรื่น อลิสาโพสท่าอย่างมืออาชีพ แสดงสีหน้าและอารมณ์ต่างๆ ได้อย่างสมบทบาท ช่างภาพกดชัตเตอร์อย่างรัวๆ เก็บภาพความงามของเธอไว้ในทุกมุมมอง

ในช่วงพักกลางวัน อลิสาขอตัวไปพักผ่อนในห้องแต่งตัว ป่านเดินตามเข้าไปด้วยความเป็นห่วง

"วันนี้เธอแปลกๆ นะลิซ่า ดูเหมือนคนมีเรื่องไม่สบายใจ" ป่านทัก

"หนูสบายดีค่ะพี่ป่าน ไม่มีอะไรจริงๆ" อลิสาตอบเสียงเบา

"ถ้ามีอะไรก็บอกพี่ได้นะ อย่าเก็บไว้คนเดียว" ป่านพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ค่ะพี่ป่าน หนูรู้" อลิสาตอบรับ

หลังจากพักผ่อนได้สักพัก อลิสาก็กลับไปถ่ายแบบต่อ ในขณะที่เธอกำลังโพสท่าอยู่หน้ากล้อง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนมองเธออยู่ เขาเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง สวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมคาย ดวงตาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากหยักได้รูป เขาดูโดดเด่นและมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ

อลิสาสะดุดตากับเขาตั้งแต่แรกเห็น เธอไม่เคยเห็นเขาที่นี่มาก่อน เขาเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงจ้องมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น?

เมื่อการถ่ายแบบเสร็จสิ้น อลิสารีบเดินตรงไปหาป่าน "พี่ป่านคะ ผู้ชายคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือใครคะ?" เธอถามพลางชี้ไปยังชายหนุ่มที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม

ป่านมองตามทิศทางที่อลิสาชี้ "อ้อ เขาคือคุณวรเมธค่ะ เจ้าของแบรนด์วิวาห์ที่เรามาถ่ายแบบให้วันนี้" ป่านตอบ

"เจ้าของแบรนด์เหรอคะ?" อลิสาถามด้วยความประหลาดใจ

"ใช่ค่ะ เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไม่ค่อยสุงสิงกับใครด้วย" ป่านอธิบาย

"อ๋อ..." อลิสารับคำ แต่ในใจกลับรู้สึกแปลกๆ เธอยังคงรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่เธอไม่รู้เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้

ในขณะที่อลิสากำลังจะเดินกลับห้องแต่งตัว วรเมธก็เดินตรงเข้ามาหาเธอ

"คุณลิซ่าครับ ผมขอคุยกับคุณหน่อยได้ไหม?" เขาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"เอ่อ...ได้ค่ะ" อลิสาตอบอย่างลังเล

วรเมธพาอลิสาไปที่ห้องทำงานของเขา ห้องทำงานของเขาตกแต่งอย่างเรียบหรู เน้นโทนสีดำและสีเทา เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกเลือกสรรมาอย่างพิถีพิถัน บ่งบอกถึงรสนิยมที่เฉียบคมของเขา

"เชิญนั่งครับ" วรเมธผายมือเชิญให้อลิสานั่งลงบนโซฟา

"ขอบคุณค่ะ" อลิสานั่งลงอย่างเก้ๆ กังๆ เธอรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

"ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณเกี่ยวกับสัญญาการเป็นพรีเซนเตอร์ของแบรนด์" วรเมธพูดขึ้น

"เรื่องสัญญาเหรอคะ?" อลิสาถามด้วยความสงสัย

"ใช่ครับ ผมอยากจะเสนอสัญญาฉบับใหม่ให้คุณ" วรเมธตอบ

"สัญญาฉบับใหม่? สัญญาเดิมมีปัญหารึเปล่าคะ?" อลิสาถามอย่างกังวล

"สัญญาเดิมไม่มีปัญหาอะไรครับ แต่ผมอยากจะเพิ่มข้อเสนอพิเศษให้คุณ" วรเมธตอบ

"ข้อเสนอพิเศษ? ข้อเสนออะไรเหรอคะ?" อลิสาถามด้วยความอยากรู้

วรเมธลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอลิสา เขาก้มลงมามองเธอด้วยสายตาที่ลึกล้ำ "ผมอยากให้คุณ...มาเป็นภรรยาของผม" เขากระซิบข้างหูเธอ

อลิสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เชื่อหูตัวเอง เธอได้ยินอะไรผิดไปรึเปล่า? ผู้ชายที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ชั่วโมงมาขอเธอแต่งงานเนี่ยนะ? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

ก่อนที่อลิสาจะได้ตอบอะไร วรเมธก็โน้มตัวลงมาจูบเธออย่างดูดดื่ม ริมฝีปากของเขาแนบชิดกับริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวลและเร่าร้อน อลิสาตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เธอไม่เคยถูกจูบแบบนี้มาก่อน มันทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ในขณะที่อลิสากำลังเคลิบเคลิ้มไปกับจูบของวรเมธ ประตูห้องทำงานก็เปิดออก ป่านยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าตกใจ "ลิซ่า! นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!"