วันที่เราพบกันอีกครั้ง

เสียงโทรศัพท์ดังแสบแก้วหูปลุกให้ ‘นารา’ สะดุ้งตื่นจากห้วงนิทรา แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีขาวบางเบา ส่องกระทบใบหน้าหวานที่ยังคงมีร่องรอยของความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักเมื่อคืน นารายกมือขึ้นป้องแสง ก่อนจะเอื้อมมือไปควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง

“ฮัลโหล” เสียงของเธอแหบพร่าเล็กน้อย

“นารา นี่ฉันเองนะ เกวลิน” ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“มีอะไรเหรอเกวลิน ทำไมถึงโทรมาแต่เช้าเลย” นาราถามด้วยความสงสัย เกวลินเป็นเพื่อนสนิทของเธอตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ปกติแล้วเกวลินจะไม่โทรมาหาเธอในช่วงเวลาแบบนี้ ยกเว้นว่าจะมีเรื่องสำคัญจริงๆ

“แย่แล้วนารา แย่มากๆ เลย” เกวลินพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “บริษัทของเรากำลังจะเจ๊ง!”

นาราลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างรวดเร็ว ความง่วงงุนหายเป็นปลิดทิ้ง “ว่ายังไงนะ บริษัทจะเจ๊งได้ยังไง”

“ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละ นารา ตอนนี้บริษัทกำลังขาดสภาพคล่องอย่างหนัก ลูกค้าหลายรายยกเลิกสัญญา แถมยังมีข่าวลือเรื่องทุจริตภายในออกมาอีก” เกวลินอธิบายด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง

นาราแทบไม่เชื่อหูตัวเอง บริษัทออกแบบตกแต่งภายใน ‘บ้านในฝัน’ ที่เธอและเกวลินร่วมกันก่อตั้งขึ้นมาด้วยความรักและความฝัน กำลังจะล้มไม่เป็นท่าอย่างนั้นเหรอ พวกเธอทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับบริษัทนี้มาตลอด 5 ปี สร้างผลงานมากมายจนเป็นที่ยอมรับในวงการ แต่ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีเกวลิน” นาราถามด้วยความกังวล

“ฉันไม่รู้เลยนารา ฉันไม่รู้จริงๆ” เกวลินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก “ฉันโทรมาหานารา เพราะนาราคือความหวังเดียวของฉัน นาราเป็นสถาปนิกที่เก่งที่สุดในบริษัท นาราต้องช่วยกอบกู้สถานการณ์นี้ให้ได้นะ”

นาราสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติกับเรื่องที่เกิดขึ้น “ไม่ต้องห่วงนะเกวลิน ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ ฉันจะกลับเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”

“ขอบคุณนะนารา ขอบคุณมากๆ เลย” เกวลินพูดด้วยน้ำเสียงตื้นตัน “ฉันรู้ว่าฉันพึ่งพานาราได้เสมอ”

หลังจากวางสายจากเกวลิน นาราก็รู้สึกเหมือนมีก้อนหินขนาดใหญ่มาทับอยู่ที่หน้าอก เธอเดินไปเปิดหน้าต่างห้องนอน มองออกไปข้างนอก ท้องฟ้าในยามเช้าสดใส แต่ในใจของเธอกลับมืดมน นาราไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเธอจะพลิกผันได้รวดเร็วขนาดนี้

5 ปีก่อน นาราตัดสินใจลาออกจากงานประจำที่มั่นคง เพื่อมาทำตามความฝันของตัวเอง ร่วมกับเกวลินก่อตั้งบริษัทออกแบบตกแต่งภายในเล็กๆ ขึ้นมา พวกเธอเริ่มต้นจากศูนย์ ค่อยๆ สร้างสมชื่อเสียงและผลงาน จนบริษัท ‘บ้านในฝัน’ กลายเป็นที่รู้จักและยอมรับในวงการ

แต่แล้วเมื่อ 2 ปีก่อน นาราก็ตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต เธอแต่งงานกับ ‘ธราดล’ ชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจ และตัดสินใจลาออกจากบริษัท เพื่อไปใช้ชีวิตครอบครัวที่ต่างประเทศกับเขา

การแต่งงานของนาราและธราดลเป็นเหมือนเทพนิยาย ทั้งสองรักกันมาก และวางแผนที่จะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นด้วยกัน แต่แล้วความสุขก็อยู่กับเธอได้ไม่นาน ธราดลประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตอย่างกะทันหัน นาราเสียใจแทบขาดใจ เธอจมอยู่กับความเศร้าและความสูญเสียเป็นเวลานาน จนกระทั่งตัดสินใจกลับมาประเทศไทย เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

นาราทำงานเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาออกแบบที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เธอพยายามลืมอดีตที่เจ็บปวด และสร้างชีวิตใหม่ให้กับตัวเอง แต่แล้ววันนี้ อดีตก็กลับมาทวงคืนเธออีกครั้ง บริษัทที่เธอรักกำลังจะล้มละลาย เพื่อนสนิทของเธอกำลังต้องการความช่วยเหลือ และเธอคือความหวังเดียวของพวกเขา

นาราตัดสินใจว่าจะกลับไปช่วยกอบกู้บริษัท ‘บ้านในฝัน’ ให้ได้ เธอรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอจะไม่ยอมแพ้ เธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาความฝันของเธอและเพื่อนเอาไว้

นาราลุกขึ้นจากเตียง เดินตรงไปยังห้องน้ำ เธอเปิดน้ำเย็นราดรดใบหน้า เพื่อเรียกความสดชื่นกลับคืนมา เธอต้องเข้มแข็ง เธอต้องพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกปัญหาที่กำลังจะถาโถมเข้ามา

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ นาราก็ลงไปทานอาหารเช้ากับคุณแม่ ‘คุณหญิงภัสสร’ ผู้เป็นแม่ของเธอเป็นผู้หญิงที่สวยสง่าและใจดี ท่านรักและห่วงใยนารามาก หลังจากสูญเสียธราดลไป คุณหญิงภัสสรก็คอยอยู่เคียงข้างให้กำลังใจนารามาโดยตลอด

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่” นาราทักทายคุณแม่ด้วยรอยยิ้ม

“อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก” คุณหญิงภัสสรยิ้มตอบ “วันนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่าจ๊ะ ทำไมถึงแต่งตัวสวยเป็นพิเศษ”

“วันนี้หนูมีเรื่องสำคัญที่จะต้องไปทำค่ะคุณแม่” นาราตอบ

“เรื่องอะไรเหรอจ๊ะ” คุณหญิงภัสสรถามด้วยความสงสัย

“หนูจะกลับไปช่วยงานที่บริษัท ‘บ้านในฝัน’ ค่ะคุณแม่” นาราตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

คุณหญิงภัสสรมองหน้านาราด้วยความเป็นห่วง “ลูกแน่ใจแล้วเหรอจ๊ะ ว่าลูกพร้อมที่จะกลับไปเผชิญหน้ากับเรื่องราวในอดีต”

นาราสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “หนูแน่ใจค่ะคุณแม่ หนูรู้ว่ามันอาจจะยาก แต่หนูจะไม่ยอมแพ้ หนูจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาความฝันของหนูและเพื่อนเอาไว้”

คุณหญิงภัสสรยิ้มให้กำลังใจนารา “แม่เชื่อมั่นในตัวลูกเสมอนะนารา ไม่ว่าลูกจะตัดสินใจทำอะไร แม่ก็พร้อมที่จะสนับสนุนลูกเสมอ”

นารายิ้มตอบคุณแม่ด้วยความซาบซึ้งใจ เธอรู้ว่าเธอโชคดีแค่ไหนที่มีคุณแม่ที่คอยอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจเธอเสมอ

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ นาราก็ขับรถไปยังบริษัท ‘บ้านในฝัน’ ระหว่างทางเธอคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น เธอรู้ว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ใช่เรื่องง่าย เธอจะต้องเผชิญหน้ากับปัญหามากมาย ทั้งเรื่องการเงิน เรื่องการบริหารจัดการ และเรื่องความขัดแย้งภายในองค์กร

แต่สิ่งที่นารากังวลมากที่สุด คือการเผชิญหน้ากับ ‘เขา’ คนที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด 2 ปี ‘ชวิน’ อดีตหุ้นส่วนและเพื่อนสนิทของเธอและเกวลิน ชายหนุ่มที่เคยเป็นรักแรกและรักเดียวของเธอ

นาราและชวินเคยรักกันมาก ทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่มหาวิทยาลัย ทั้งสองมีความฝันเดียวกัน คือการสร้างบริษัทออกแบบตกแต่งภายในที่ยิ่งใหญ่ พวกเขาร่วมกันก่อตั้งบริษัท ‘บ้านในฝัน’ ขึ้นมาด้วยความรักและความหวัง

แต่แล้วความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ต้องจบลง เมื่อธราดลเข้ามาในชีวิตของนารา นาราเลือกที่จะแต่งงานกับธราดล และทิ้งให้ชวินต้องเจ็บปวดอยู่เบื้องหลัง

นับตั้งแต่วันนั้น นาราและชวินก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย นาราพยายามหลีกเลี่ยงการพบเจอชวินทุกวิถีทาง เธอรู้ว่าการเผชิญหน้ากับเขา จะทำให้เธอต้องเจ็บปวดและเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต

แต่ตอนนี้ นาราไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องกลับไปทำงานที่บริษัท ‘บ้านในฝัน’ และเธอจะต้องเผชิญหน้ากับชวินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นหน้าเธอ เธอไม่รู้ว่าเขาจะยังโกรธเธออยู่หรือไม่ แต่เธอรู้ว่าเธอจะต้องเข้มแข็ง เธอจะต้องพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น

ในที่สุดนาราก็ขับรถมาถึงบริษัท ‘บ้านในฝัน’ เธอจอดรถในที่จอดประจำของเธอ และก้าวลงจากรถ เธอเงยหน้ามองไปยังตึกสูงสีขาวที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ตึกที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมาย ทั้งความสุข ความสำเร็จ และความเจ็บปวด

นาราเดินเข้าไปในล็อบบี้ของบริษัท พนักงานต้อนรับทักทายเธอด้วยความเคารพ “สวัสดีค่ะคุณนารา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”

“สวัสดีค่ะ” นารายิ้มตอบ “สบายดีนะคะ”

“สบายดีค่ะคุณนารา” พนักงานต้อนรับตอบ “วันนี้คุณนารามาติดต่อเรื่องอะไรคะ”

“ฉันมาทำงานค่ะ” นาราตอบ

พนักงานต้อนรับทำหน้าตาประหลาดใจ “ทำงานเหรอคะ แต่คุณนาราลาออกไปนานแล้วนี่คะ”

“ฉันกลับมาช่วยงานที่บริษัทค่ะ” นาราตอบ

“อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ” พนักงานต้อนรับยิ้ม “เชิญคุณนาราขึ้นไปได้เลยค่ะ คุณเกวลินรออยู่ที่ห้องทำงานค่ะ”

นาราเดินไปยังลิฟต์ และกดขึ้นไปยังชั้นบนสุดของตึก ที่ตั้งของห้องทำงานของเกวลิน เมื่อลิฟต์เปิดออก นาราก็เดินตรงไปยังห้องทำงานของเพื่อนสนิท เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเคาะประตู

“เข้ามาได้” เสียงของเกวลินดังลอดออกมาจากข้างใน

นาราเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของเกวลิน เธอเห็นเกวลินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเครียดและความกังวล

“นารา!” เกวลินลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ เมื่อเห็นนาราเดินเข้ามาในห้อง “นารามาแล้วจริงๆ เหรอ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม”

นารายิ้มให้เกวลิน “ฉันมาแล้วเกวลิน ฉันจะมาช่วยเธอ”

เกวลินเดินเข้ามากอดนาราด้วยความตื้นตัน “ขอบคุณนะนารา ขอบคุณมากๆ เลย”

นารากอดตอบเกวลิน “ไม่ต้องขอบคุณหรอกเกวลิน เราเป็นเพื่อนกัน ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปไหน”

ทั้งสองกอดกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เกวลินจะผละออก และเชิญให้นารานั่งลง

“เป็นยังไงบ้างเกวลิน สถานการณ์ที่บริษัทเป็นยังไงบ้าง” นาราถามด้วยความเป็นห่วง

เกวลินถอนหายใจออกมา “แย่มากนารา แย่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ ลูกค้าหลายรายยกเลิกสัญญา พนักงานหลายคนลาออก แถมยังมีข่าวลือเรื่องทุจริตภายในออกมาอีก”

“เรื่องทุจริตภายในนี่จริงหรือเปล่า” นาราถาม

“ฉันก็ไม่แน่ใจนารา แต่ฉันกำลังสืบสวนเรื่องนี้อยู่” เกวลินตอบ

นาราสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ไม่ต้องห่วงนะเกวลิน เราจะช่วยกันแก้ไขสถานการณ์นี้ให้ได้”

“ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะนารา” เกวลินตอบด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง

ทันใดนั้นเอง ประตูก็เปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเขาคมคาย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา เมื่อเห็นหน้านารา เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย

“ชวิน!” เกวลินอุทานออกมาด้วยความตกใจ

นารามองไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ ‘ชวิน’ อดีตคนรักของเธอ ชายหนุ่มที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด 2 ปี

“มีอะไรเหรอชวิน” เกวลินถาม

ชวินไม่ตอบ เขาจ้องมองนาราด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะกล้ากลับมาที่นี่”

นาราสบตากับชวินอย่างไม่ยอมแพ้ “ฉันกลับมาช่วยบริษัท”

“ช่วยบริษัท?” ชวินหัวเราะเยาะ “เธอคิดว่าเธอจะช่วยอะไรได้ เธอทิ้งบริษัทไปเมื่อ 2 ปีก่อน ตอนนี้เธอจะกลับมาทำไม”

“ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาด” นาราตอบ “แต่ฉันอยากจะแก้ไขมัน ฉันอยากจะช่วยกอบกู้บริษัทที่เราร่วมกันสร้างมา”

“สายไปแล้วนารา” ชวินตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว”

ชวินเดินเข้ามาใกล้นารามากขึ้น ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว นาราสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่รดรินอยู่บนใบหน้าของเธอ

“ฉันไม่มีวันให้อภัยเธอ” ชวินกระซิบข้างหูของนารา “ไม่มีวัน…”

พูดจบ ชวินก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้นารายืนอยู่ที่เดิมด้วยความตกใจและสับสน