Kapalit ng Pangarap

Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang sobreng kulay krema. Isang sobre na maaaring magbago ng buong buhay ko, o tuluyan akong ilubog sa kumunoy ng panghihinayang. Sa loob nito nakasaad ang mga kondisyon…ang mga kondisyon para sa isang kontrata. Isang kontrata na hindi ko pinangarap, pero mukhang ito na lang ang tanging paraan.

Ako si Soledad “Kristel” dela Cruz, 24 years old, at graduate ng Fine Arts sa UP Diliman. Simple lang ang pangarap ko: maging isang kilalang pintor at magkaroon ng sariling gallery. Pero sa kasamaang palad, mas mabilis pa yatang maubos ang pintura ko kaysa sa matupad ang mga pangarap ko. Galing ako sa isang simpleng pamilya sa probinsya ng Rizal. Si Nanay Ising ay isang mananahi, at si Tatay Roman ay isang magsasaka. Kahit hirap sa buhay, sinuportahan nila ako sa aking pag-aaral.

Pero ngayon, ako naman ang kailangang sumuporta sa kanila. Malaki ang utang na loob ko sa aking mga magulang. Kaya naman nang magkasakit si Tatay at kailangan ng malaking halaga para sa operasyon, wala akong ibang naisip kundi humingi ng tulong kay…kanya.

Siya si Hector Zaragoza. Ang nag-iisang tagapagmana ng Zaragoza Group of Companies, isa sa pinakamalaking conglomerate sa bansa. Gwapo, mayaman, at halos lahat ng babae ay nagkakandarapa sa kanya. Pero sa likod ng kanyang perpektong imahe, may tinatago siyang sakit. Isang sakit na kaya kong pagalingin…sa pamamagitan ng isang kontrata.

Tatlong taon na ang nakalipas nang huli kaming magkita. Noon, isa lang akong simpleng estudyante na nagtatrabaho part-time sa coffee shop malapit sa kanilang kompanya. Si Hector naman ay isang misteryosong lalaki na madalas tumambay sa coffee shop, nagbabasa ng libro at umiinom ng kape. Hindi ko alam kung bakit, pero sa tuwing magkakatinginan kami, parang may kung anong kuryente ang dumadaloy sa pagitan namin. Pero natapos ang lahat nang bigla na lang siyang nawala.

Ngayon, heto ako, kaharap ang kanyang abugado, si Atty. Santillan. Nasa loob kami ng isang malaking conference room sa headquarters ng Zaragoza Group sa Makati. Ang modernong disenyo ng opisina ay sumasalamin sa kapangyarihan at kayamanan ng mga Zaragoza.

“Miss Dela Cruz, sigurado ka na ba sa desisyon mo?” tanong ni Atty. Santillan. Ang kanyang boses ay seryoso at walang bahid ng emosyon. Nakasuot siya ng isang mamahaling suit at ang kanyang buhok ay maayos na naka-gel.

Tumango ako. “Opo, Atty. Santillan. Kailangan ko po ang tulong ni Mr. Zaragoza para sa operasyon ng Tatay ko.”

“Naiintindihan ko. Pero alam mo ba ang mga kondisyon ng kontrata?”

“Binasa ko na po ang draft,” sagot ko. “Papayag akong magpakasal kay Mr. Zaragoza sa loob ng isang taon. Sa loob ng isang taon na iyon, gagampanan ko ang papel ng kanyang asawa sa publiko. Pagkatapos ng isang taon, maghihiwalay kami at babayaran ako ng malaking halaga.”

“Tama. At sa loob ng isang taon na iyon, kailangan mong sundin ang lahat ng kanyang ipag-uutos. Wala kang karapatang magreklamo o sumuway,” dagdag ni Atty. Santillan. “Bukod pa rito, may isang clause sa kontrata na hindi ko sigurado kung nabasa mo. Nakasulat dito na sa loob ng isang taon, you are expected to provide an heir to the Zaragoza family.”

Napakurap ako. Hindi ko maalala na nabasa ko ang parteng iyon. “A-anong ibig niyong sabihin?”

“Kailangan mong magbuntis, Miss Dela Cruz. Kailangan mong bigyan ng anak si Mr. Zaragoza.”

Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Hindi ako makapaniwala sa aking narinig. Magpapakasal ako sa isang lalaking hindi ko halos kilala, magpapanggap na asawa niya, at higit sa lahat, kailangan kong magkaanak sa kanya? Ito na ba ang sukli para sa pagtulong sa aking Tatay? Hindi ko alam kung kaya ko bang gawin ito. Pero wala na akong ibang pagpipilian.

“Sige po,” sagot ko. “Payag po ako.”

Ngumiti si Atty. Santillan. Isang ngiting hindi umabot sa kanyang mga mata. “Kung ganoon, pirmahan mo na ang kontrata, Miss Dela Cruz.”

Kinuha ko ang ballpen at pumirma sa kontrata. Sa bawat letra na isinusulat ko, parang nawawala ang kalayaan ko. Pero kailangan kong gawin ito para sa aking pamilya. Para sa aking Tatay.

Pagkatapos kong pumirma, kinuha ni Atty. Santillan ang kontrata at sinelyuhan ito. “Congratulations, Miss Dela Cruz. Simula ngayon, isa ka nang Zaragoza.”

Tumayo ako at nagpaalam kay Atty. Santillan. Paglabas ko ng conference room, sumalubong sa akin ang isang babae. Nakasuot siya ng isang uniporme ng katulong at may dala siyang isang tablet.

“Miss Dela Cruz, pinapasundo po kayo ni Mr. Zaragoza,” sabi niya. “Hinihintay niya po kayo sa kanyang penthouse.”

Napalunok ako. Penthouse. Ibig sabihin, doon na ako titira? Kasama si Hector? Kinakabahan ako. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin doon.

Sumunod ako sa katulong papunta sa elevator. Sa loob ng elevator, hindi ko mapigilang kabahan. Ano kaya ang itsura ni Hector ngayon? Nagbago na kaya siya? At handa na ba ako sa kung ano mang mangyayari sa pagitan namin?

Mula sa elevator, dinala ako sa isang malaking double door. Tumigil sa harap nito ang katulong at pinindot ang doorbell. Matapos ang ilang segundo, bumukas ang pinto. Isang lalaki ang sumalubong sa amin. Matangkad, malapad ang balikat, at may matipunong pangangatawan. Nakasuot siya ng isang simpleng puting t-shirt at itim na pantalon. Ang kanyang buhok ay bahagyang magulo, pero lalo lang itong nagpadagdag sa kanyang appeal. Ang kanyang mga mata… ang kanyang mga mata ay pareho pa rin ng dati. Malamig, madilim, at puno ng misteryo.

Si Hector Zaragoza.

“Kristel,” sambit niya. Ang kanyang boses ay malalim at nakakakilabot. “Welcome to your new home.”

Napatitig ako sa kanya. Hindi ako makapagsalita. Parang may bumara sa aking lalamunan. Ang tanging nagawa ko lang ay tumango.

Ngumiti siya. Isang ngiting hindi ko alam kung tunay o peke. “Halika, ipapakita ko sa iyo ang iyong kwarto.”

Inalalayan niya ako papasok sa loob. Habang naglalakad kami, hindi ko mapigilang mapatingin sa paligid. Ang penthouse ay napakalaki at napakagara. Ang mga kagamitan ay mamahalin at ang mga dekorasyon ay pinag-isipang mabuti. Pero sa kabila ng lahat ng ito, parang may kulang. Parang walang buhay.

Tumigil kami sa harap ng isang pinto. Binuksan niya ito at iniluwal ang isang malaking kwarto. May malaking kama sa gitna, isang walk-in closet, at isang malaking bintana na tanaw ang buong Makati skyline.

“Ito ang iyong kwarto,” sabi niya. “Kung may kailangan ka, sabihin mo lang sa mga katulong.”

“Salamat,” sagot ko. “Pero… saan ka matutulog?”

Ngumiti siya. “Huwag kang mag-alala. Mayroon akong sariling kwarto. Hindi kita guguluhin.”

Nakahinga ako nang maluwag. Akala ko katabi ko siyang matutulog. Pero bago pa ako makapagpasalamat, may sinabi siya na nagpabago ng lahat.

“Pero huwag kang mag-alala, Kristel,” sabi niya. “Dito ka rin matutulog sa kwarto ko… kapag oras na para tuparin mo ang iyong obligasyon.”

Nanlaki ang mga mata ko. Obligasyon? Ibig sabihin, gagawin niya iyon? Gagawin niya sa akin iyon?

Bago pa ako makasagot, lumapit siya sa akin at hinawakan ang aking baba. Tinitigan niya ako sa mata. “Welcome to our little game, Kristel. Sana mag-enjoy ka.”

At pagkatapos ay hinalikan niya ako. Isang halik na puno ng pagnanasa, kapangyarihan, at… pangungulila. Isang halik na nagpabago sa lahat.

Pagkatapos ng halik na iyon, iniwan niya akong nakatulala sa kwarto. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Kung tatakas ako o haharapin ang aking kapalaran. Pero isang bagay ang sigurado: ang buhay ko ay hindi na magiging katulad ng dati.

Sa gabing iyon, habang nakahiga sa kama, hindi ko mapigilang isipin si Hector. Sino ba talaga siya? Bakit niya ako pinili? At ano ang tunay niyang pakay sa aming kasal?

Hindi ko alam ang mga sagot. Pero alam kong kailangan kong alamin. Dahil kung hindi, baka tuluyan akong malunod sa kanyang mundo. Isang mundo na puno ng kasinungalingan, sikreto, at… pag-ibig?

Kinabukasan, nagising ako sa tunog ng cellphone ko. Isang text message mula sa isang hindi kilalang numero. Binuksan ko ito at binasa ang mensahe.

*“Huwag kang magtiwala kay Hector. May tinatago siyang malaking sikreto. Isang sikreto na maaaring sumira sa buhay mo.”*

Sino ang nagpadala ng mensaheng ito? At ano ang sikretong tinutukoy niya? May mas malala pa ba sa sitwasyon ko ngayon? Kailangan kong malaman. At handa akong gawin ang lahat para malaman ang katotohanan. Kahit pa ang magpanggap na asawa ni Hector Zaragoza.