Ay Kanı

Chapter 2 — Lavanta ve Kan

Alfa'nın sözleri zindanın soğuk havasında asılı kaldı. Ayaz, zincirlerinin ağırlığını daha da derinden hissetti. Kim olduğuna dair ne demek istiyordu? O, Ayaz'dı. Başka kim olabilirdi ki?

"Ne demek istiyorsun?" diye sordu Ayaz, sesi titrek çıkmıştı. Korku ve merak birbirine karışmıştı içinde.

Alfa bir adım daha attı, yüzü yavaş yavaş meşale ışığına girdi. Gözleri, gecenin karanlığından farksızdı. Acımasız ve delici.

"Bana yalan söyleme, Ayaz. Kokunu alıyorum. Sende farklı bir şeyler var. Orman Ayini'nde gördüklerim... sıradan bir dönüşüm değildi o."

Ayaz yutkundu. Dönüşümü sırasında neler olduğunu tam olarak hatırlamıyordu. Sadece vahşi bir güç hissetmişti, kontrolünü kaybetmişti. Belki de Alfa haklıydı. Belki de onda, normal bir kurt adamda olmayan bir şeyler vardı.

"Bilmiyorum," dedi Ayaz, dürüstçe. "Sadece... dönüştüm. Kontrolümü kaybettim."

Alfa alayla güldü. "Kontrol, ha? Kontrol denen şey, biz kurtlar için bir illüzyondan ibarettir. Asıl mesele, içindeki canavarı kabullenmektir. Ama seninki... seninki farklı. Sende bastırılmış bir güç var, Ayaz. Hem de çok büyük bir güç."

Alfa, Ayaz'a doğru yaklaştı. Aralarındaki mesafe neredeyse sıfıra inmişti. Ayaz, Alfa'nın lavanta ve kan kokusunu daha yoğun bir şekilde duyabiliyordu. Bu koku, hem çekici hem de ürkütücüydü.

"Sana yardım edeceğim, Ayaz," dedi Alfa, sesi fısıltı gibiydi. "O gücü kontrol etmeyi öğrenmene yardım edeceğim. Ama bunun için, bana dürüst olmalısın. Kim olduğunu, nereden geldiğini... her şeyi anlatmalısın."

Ayaz, Alfa'nın gözlerinin içine baktı. Orada, hem bir tehdit hem de bir vaat görüyordu. Belki de Alfa'ya güvenmek zorundaydı. Belki de bu, zindandan kurtulmanın tek yoluydu. Belki de bu, içindeki canavarı kontrol etmenin tek yoluydu. Ama ya Alfa ona yalan söylüyorsa? Ya onu sadece kullanmak istiyorsa?

"Pekala," dedi Ayaz, kararlılıkla. "Anlatacağım. Ama önce... zincirlerimi çözmelisin."

Alfa gülümsedi. Bu gülümseme, zindanın karanlığında daha da ürkütücü görünüyordu. "Henüz değil, Ayaz. Henüz değil. Önce, bana güvenilir olduğunu kanıtlamalısın..." Alfa, cebinden parlak bir bıçak çıkardı ve bıçağın keskin ucu Ayaz'ın boynuna doğru yaklaştı. "...Yoksa, bu zindan mezarın olacak."