Mga Mata ng Tag-Ulan

Nanatiling nakatitig si Rica sa pagmumukha ng lalaking nasa harapan niya. Ang lalaking ito na may hawak na kakaibang relo, ang lalaking nagdala sa kanya dito sa hindi malamang lugar. Sa kanyang paningin, tila may bahid ng kalungkutan sa mga mata nito, isang kalungkutang pamilyar sa kanya, ngunit hindi niya matukoy kung saan niya ito nakita.

"Sino ka?" mahinang tanong ni Rica, ang boses niya ay may bahid ng takot ngunit puno ng determinasyon. Ang tali na nakapulupot sa kanyang mga kamay ay mahigpit, ngunit ang pagnanais niyang malaman ang katotohanan ay mas matindi pa.

Ang lalaki ay hindi sumagot kaagad. Tinitigan niya ang relo sa kanyang kamay, ang mukha ni Rica ay nakikita sa malabong repleksyon nito. "Mahalaga ang relo na ito," sabi niya sa wakas, ang boses niya ay malalim at puno ng misteryo. "Mas mahalaga kaysa sa inaakala mo."

"Ano ang ibig mong sabihin?" Nagsimulang kumabog nang malakas ang dibdib ni Rica. Ito ba ang dahilan kung bakit siya nandito? Dahil sa relo na ito?

"Maraming lihim ang nakatago sa relasyong ito, Rica. At ang relo... ang relo ay ang susi." Tumingin siya sa mga mata ni Rica. "Ang babaeng nakikita mo sa larawan... siya si Clarissa. Ang iyong ina."

Nanlaki ang mga mata ni Rica. "Imposible!" giit niya. Ang ina niya? Paanong naging kamukha niya ang nasa larawan? Ang kanyang ina, si Elena, ay malinaw na iba ang itsura, mas matanda, mas pagod. Hindi niya ito maiugnay sa babaeng nakikita niya sa relo. "Hindi iyan totoo!"

"Kung gayon, bakit ka niya ipinagkatiwala sa akin?" Tanong ng lalaki, ang tinig niya ay tila puno ng pagdaramdam. "Bakit ka niya pinapunta dito?"

Bago pa makasagot si Rica, biglang bumukas ang pinto ng kwarto. Pumasok si Marco, na may dala-dalang desperasyon sa kanyang mga mata. Sa likod niya ay si Isabella, na tila naghahanap ng kung ano.

"Rica!" sigaw ni Marco, tumakbo siya palapit sa kanya. "Buti nalang nakita ka namin!"

Napansin ng lalaki ang pagdating nina Marco at Isabella. Tila nagbago ang kanyang aura, mula sa pagiging malungkot, naging alerto at determinado.

"Hindi pa tapos ang usapan natin," sabi ng lalaki kay Rica, bago siya humarap kina Marco at Isabella. "Narito na ba kayo para sa kasunduan?"

Nagulat si Marco at Isabella sa sinabi ng lalaki. Hindi nila alam kung ano ang tinutukoy nito.

"Ano ang pinagsasabi mo?" tanong ni Marco, nagbabantay sa bawat galaw ng lalaki. "Halika na Rica, kailangan na nating umalis dito."

"Hindi pa ako tapos," sabi ni Rica, ang tingin niya ay nasa lalaki pa rin. Ang mga salitang 'kasunduan' at ang pagbanggit sa kanyang ina ay nagdulot ng mas malalim na pag-aalinlangan sa kanya. Ito ba ang dahilan kung bakit siya napunta sa lugar na ito? Dahil sa isang kasunduan na hindi niya alam?

Habang nagkakaroon ng tensyon sa pagitan nina Rica, ng lalaki, at nina Marco at Isabella, biglang bumukas muli ang pinto. Pumasok si Adrian Vance, ang kanyang mukha ay walang emosyon, ngunit ang kanyang mga mata ay matalim na nakatingin sa lahat.

"Tila may ilang mga bisita pala ako," sabi ni Adrian, ang kanyang tinig ay kalmado ngunit may banta. "Hindi ko inaasahan ang inyong pagdating."

Tiningnan niya ang lalaki na may hawak na relo. "Ikaw na naman. Akala ko ba ay tapos na ang ating usapan?"

Natawa nang mahina ang lalaki. "Hindi pa, Vance. Hindi pa talaga."

Nagkasalubong ang tingin nina Adrian at ng lalaki. May hindi nakikitang enerhiya sa pagitan nila, isang pakikipaglaban na hindi pa nagsisimula ngunit ramdam na ramdam.

"Adrian!" sigaw ni Isabella, lumapit siya kay Adrian, na para bang naghahanap ng proteksyon. "Nandito kami para iligtas si Rica! Ang lalaking ito... siya ang nagdala kay Rica dito!"

Sumimangot si Adrian. Tiningin niya si Rica na tila sinusuri kung may nangyari dito. "Rica, ayos ka lang ba?"

"Adrian, hindi mo alam ang lahat ng nangyayari," sabi ni Rica, ang kanyang boses ay tila may pagod. Ang mga tanong sa kanyang isipan ay lalong dumadami. Sino ang lalaking ito? Ano ang koneksyon niya sa kanyang ina? At ano ang kinalaman ni Adrian dito?

"Hayaan mo akong ipaliwanag," sabi ng lalaki, na tila naunahan ang lahat. "Ako si Mateo. Ang dating partner ng iyong ina, Rica. At ang babaeng nakikita mo sa relo ni Adrian? Siya si Clarissa, ang iyong kambal na kapatid na nawala matagal na panahon."

Nabalot ng katahimikan ang buong kwarto. Nanginginig na tumingin si Rica kay Mateo, hindi makapaniwala sa kanyang narinig. Kambal na kapatid? Imposible. Ang kanyang ina ay hindi kailanman nagbanggit tungkol sa pagkakaroon ng isa pang anak. Hindi niya alam kung ano ang paniniwalaan. Ang mga salita ni Mateo ay tila nagbabago sa lahat ng kanyang alam tungkol sa kanyang pamilya.

Si Adrian Vance naman ay nakatitig lamang sa kanilang tatlo, ang kanyang mukha ay walang makuhang emosyon, ngunit ang kanyang mga mata ay puno ng isang bagay na hindi mabasa. Si Isabella ay nakatayo lamang doon, ang kanyang plano ay tila nagugulo. Si Marco naman ay nakatitig kay Rica, nababahala sa kanyang reaksyon.

"Hindi ako naniniwala sa iyo," sabi ni Rica, ang kanyang tinig ay humihina. "Hindi totoo ang sinasabi mo."

Naglakad si Mateo palapit kay Adrian, hinawakan niya ang relo. "Kung hindi ka naniniwala, tanungin mo si Vance. Alam niya ang lahat ng ito. Alam niya kung bakit mahalaga ang relo na iyan, at kung sino si Clarissa."

Bumaling si Adrian kay Mateo, isang pamilyar na tensyon ang bumabalot sa dalawang lalaki. "Tama si Mateo, Rica," sabi ni Adrian, ang kanyang tinig ay seryoso. "May mga bagay na kailangan mong malaman. Ang iyong ina... may mga sikreto siya na matagal nang nakatago."

Lumapit si Adrian kay Rica, ang kanyang kamay ay tila nakaunat para sa kanya, ngunit nag-atubili siya. "Ang relo na iyan... hindi lang iyan relo. Ito ay isang alaala. Isang paalala ng mga kasalanan at mga pangako."

Nanginginig na tumingin si Rica kay Adrian, pagkatapos kay Mateo, at sa wakas ay kay Isabella at Marco. Ang lahat ng kanyang pinaniniwalaan ay tila nagigiba. Sino ang kanyang paniniwalaan? Ano ang katotohanan? Sa gitna ng kaguluhang ito, isang boses ang narinig mula sa labas ng kwarto, isang boses na pamilyar kay Rica.

"Rica! Nandiyan ka ba? Kailangan kitang makausap!"

Napalingon si Rica sa pinto. Ito ang boses ng kanyang ina. Ngunit paano ito napunta rito? At bakit tila takot ang kanyang ina?

"Ina?" bulong ni Rica, ang kanyang puso ay bumibilis sa pag-aalala. Ang lahat ng ito ay masyadong marami. Ang mga lihim, ang mga kasinungalingan, ang pagkakapareho niya sa isang hindi niya kilalang babae, at ngayon, ang kanyang ina na tila nasa panganib din.

Sa pagbukas muli ng pinto, hindi ang kanyang ina ang bumungad sa kanila, kundi ang isang grupo ng mga lalaking nakasuot ng itim, armado, at tila handang umatake. Sa kanilang gitna, nakatayo si Elena, ang ina ni Rica, ang kanyang mukha ay namumutla sa takot, ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Adrian Vance.

"Adrian," sabi ni Elena, ang kanyang boses ay nanginginig. "Alam kong nandito ka. Kailangan kong makausap ka tungkol sa kasunduan natin. May nagbago."

Ang mga mata ni Adrian ay nakatitig kay Elena, ang kanyang ekspresyon ay hindi mabasa. Hindi niya alam kung ano ang mas sasabihin sa kanya ni Rica. Ang kanyang kambal na kapatid? Ang kanyang ina na may kasunduan sa mga armadong tao? Ang relo na may sikreto? Ang kanyang buhay ay biglang naging isang malaking misteryo, puno ng mga anino na nagbabanta na lunukin siya.