Anak ng Nakaraan

Nagsimula ang tensyon sa pagitan nina Cherry at Yago nang maramdaman ang presensya ni Sabrina. Umupo ito sa tapat nila, ang kanyang mga mata ay tila mga yelong bumabalot sa buong silid. Hindi niya tinago ang pagdududa sa kanyang mukha. Yumakap siya kay Yago, isang kilos na tila pagmamay-ari at babala sa iisang pagkakataon.

"Yago, sino ang babaeng ito?" malamig na tanong ni Sabrina, ang kanyang boses ay mahinahon ngunit puno ng kapangyarihan. Tumingin siya kay Cherry, mula ulo hanggang paa, na tila sinusuri ang bawat detalye.

Nagulat si Cherry sa biglaang pagdating ni Sabrina. Pinilit niyang manatiling kalmado, kahit na ang kanyang puso ay bumibilis sa kaba. Tiningnan niya si Yago, naghahanap ng sagot o kahit anumang senyales kung paano haharapin ang sitwasyong ito.

"Sabrina, siya si Cherry. Isang... kasamahan sa trabaho," pagsisinungaling ni Yago, ang kanyang boses ay bahagyang nanginginig. Nais niyang protektahan si Cherry, ngunit alam niyang hindi niya magagawa iyon nang matagal sa ganitong paraan.

"Kasamahan?" umulit si Sabrina, ang isang kilay ay tila tumataas sa sarkasmo. Lumapit siya kay Yago, hinawakan ang braso nito. "Pero kanina lang, sinabi mo sa akin na may mahalaga kang sasabihin kay Cherry tungkol sa... nakaraan ninyo. Akala ko ba ay kaibigan lang kayo, Yago?" Ang bawat salita ay tila kutsilyong tumutusok kay Cherry.

Naramdaman ni Cherry ang pagbilis ng kanyang paghinga. Nakikita niya ang galit at pagdududa sa mga mata ni Sabrina, at alam niyang hindi siya makakalusot. Nais niyang umalis, ngunit ang kanyang mga paa ay tila nakakapit sa sahig. Ito ang pagkakataon niya para sabihin ang lahat, pero paano niya gagawin iyon sa harap ni Sabrina?

"Sabrina, may kailangan akong ipaliwanag kay Cherry," pilit ni Yago, sinusubukang kumawala sa hawak ng asawa. "At hindi ito tungkol sa trabaho."

"Talaga?" nakangising sabi ni Sabrina. Tumingin siya ulit kay Cherry. "Kung gayon, ano ang gusto mong sabihin sa akin, Cherry? O baka gusto mong marinig mula kay Yago kung ano ang tunay na nangyari sa Batangas limang taon na ang nakakaraan? Baka mas may alam ako diyan kaysa sa iniisip mo."

Napatigil si Cherry. Paano nalaman ni Sabrina ang tungkol sa Batangas? Ang paglalakbay na iyon ang simula ng lahat. Ang alaala ng malamig na gabi, ang alak, ang mga salitang hindi dapat nasabi, at ang mga kamay na nagtagpo sa dilim. Paano nalaman ng asawa ni Yago ang tungkol dito?

Biglang tumayo si Cherry. Ang kanyang mga kamay ay nakakuyom. Kailangan niyang kumilos. "Hindi mo kailangang magpaliwanag kay Sabrina, Yago," sabi ni Cherry, ang kanyang boses ay matatag. Tumingin siya diretso sa mga mata ni Sabrina. "Kung may gusto siyang malaman, masasagot ko siya. Pero hindi dito. Hindi ngayon."

Nagulat si Yago sa tapang ni Cherry. Hindi niya inaasahan na haharapin niya si Sabrina nang ganito. Lumaki ang kanyang paghanga sa babaeng ito, kahit na sa kabila ng lahat.

"Saan mo gustong pumunta, Cherry?" tanong ni Yago, ang kanyang boses ay puno ng pag-asa. Nais niyang samahan ito, protektahan ito.

Ngumiti si Cherry, isang ngiti na hindi umabot sa kanyang mga mata. "Sa lugar kung saan pwede akong makalanghap ng sariwang hangin. At kung saan hindi ako titignan ng mga taong puno ng pagdududa."

Pumasok si Sabrina sa pagitan nila. "Hindi ka aalis, Yago. May usapan tayo pag-uwi natin."

"Hindi ko na kailangang makipag-usap sa iyo, Sabrina," malamig na sagot ni Yago. Tumingin siya kay Cherry. "Halika na, Cherry."

Hawakan sana ni Yago ang kamay ni Cherry, ngunit napansin niya ang isang bagay sa paligid ng leeg nito. Isang manipis na kuwintas na may maliit na pandanting. Isang maliit na palamuti na tila pamilyar sa kanya.

"Saan mo nakuha iyan?" tanong ni Yago, ang kanyang tingin ay nakatutok sa kuwintas. Tila may mas malalim na kwento sa likod nito.

Napahawak si Cherry sa kuwintas. "A, ito? Nakuha ko lang ito..." Bigla siyang natigilan. Tumingin siya sa repleksyon niya sa salamin sa tapat. Ang pandanting. Ito ay isang maliit na hugis-bituin na may maliit na 'Y' na nakaukit dito. Isang bagay na ibinigay sa kanya ng kanyang ama noong bata pa siya, bago ito... bago ito mawala.

"Iyan ay... isang regalo mula sa aking ama," mahinang sabi ni Cherry, ang kanyang tinig ay nanginginig. Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay may koneksyon ito kay Yago.

Mas lalong nagkatinginan sina Yago at Sabrina. Ang kaninang tensyon ay napalitan ng panibagong misteryo. Tila may iba pang lihim na nakatago sa pagitan nina Cherry at Yago, isang lihim na mas malaki pa sa inaakala nila. Nakita ni Yago ang pagbabago sa ekspresyon ni Sabrina—ang pagdududa ay napalitan ng isang uri ng pagkilala, isang bagay na nagpatayo ng balahibo sa likod ni Cherry.

"Hindi ako makapaniwala," bulong ni Sabrina, ang kanyang mga mata ay nanlalaki. Tumingin siya kay Yago, pagkatapos ay kay Cherry, at bumalik ulit kay Yago na may halong takot at pagkabigla. "Hindi ka talaga nagbago, Yago."

Isang iglap. Isang katahimikan na puno ng hindi nasasabing mga salita at mga nakatagong kahulugan. Ang kuwintas na iyon. Ang pagtataka sa mga mata ni Yago. Ang kakaibang reaksyon ni Sabrina. Tila ang lahat ng kanilang nalalaman tungkol sa isa't isa ay biglang nagbago.

"Ano... ano ang ibig mong sabihin, Sabrina?" tanong ni Cherry, ang kanyang puso ay bumibigat sa hindi maipaliwanag na takot. Tumingin siya kay Yago, na tila nabigla rin sa sinabi ng kanyang asawa. Sa mukha ni Yago, nakita ni Cherry ang pagkalito, ngunit mayroon ding bahid ng isang bagay na hindi niya maintindihan—isang bagay na tila takot at pag-asa.

"May gusto ka bang sabihin sa akin, Yago?" mahinang tanong ni Cherry, habang nanlalaki ang kanyang mga mata sa pag-aalala. Naramdaman niya ang paglamig ng kanyang paligid. Tila ang lahat ng kanilang mga tinatagong lihim ay nagsisimula nang mabunyag, sa paraang hindi nila inaasahan.