Balerin ve Çiçekçi
Chapter 4 — Unutulanların Fısıltısı
Elif'in parmakları, soğuk metal kilit üzerinde donup kalmıştı. Demir’in sesi, az önceki sakinliğinden eser bırakmayan bir keskinlikle yankılanıyordu kulaklarında. “Bana o kutuyu asla açmayacağına dair söz ver.”
Nefesi boğazında düğümlendi. Bu sıradan bir istek değildi. Gözlerindeki o buz gibi ifade, bu kutunun sıradan bir eşya olmadığını haykırıyordu. Yıllar önce kaybettiği, ardında kocaman bir boşluk bırakan o kazanın karanlık gölgesi, şimdi bu kutunun üzerinde beliriyor gibiydi. Elif, Demir'in gözlerinin içine baktı. O gözlerde hem bir yalvarış hem de tarif edilemez bir korku vardı. Sanki bu kutunun içindeki sır, sadece onu değil, ikisini de yutabilecek kadar tehlikeliydi.
“Neden?” diye fısıldadı Elif, sesi titreyerek. “İçinde ne var, Demir? Neden bu kadar önemli?”
Demir derin bir nefes aldı, sanki kalbindeki ağırlığı hafifletmeye çalışır gibi. “Bunun zamanı değil, Elif. Sadece bana güven. Bana söz ver. Bu, ikimiz için de hayati önem taşıyor.”
Elif, yıllar önce hayatına ansızın girip sonra da acımasızca çekip giden bu adamın şimdi karşısında duruşuna, sesindeki çaresizliğe anlam veremiyordu. O gün, en sevdiği dans ayakkabıları yerine bu kutunun sırlı yüzeyiyle temas ediyordu parmakları. Bu, bir vedalaşma mıydı, yoksa yeni bir başlangıcın habercisi mi? Belki de daha büyük bir kabusun başlangıcı.
“İyi,” dedi sonunda Elif, sesi zar zor duyuluyordu. “Söz veriyorum. O kutuyu asla tek başıma açmayacağım.”
Demir’in yüzündeki gerginlik hafif bir nebze olsun azaldı, ancak gözlerindeki endişe kaybolmadı. Kutuyu yavaşça Elif’in önüne itti. “Teşekkür ederim,” dedi, sesi alçak ve minnet doluydu. “Şimdi gitmeliyim.”
Elif, arkasından öylece bakakaldı. Elinde tuttuğu, soğuk ve ağır kutu, sanki içinde geçmişin tüm sırlarını ve geleceğin tüm tehlikelerini barındırıyordu. Demir’in gidişiyle çiçekçi dükkanının loş ışıkları tekrar belirginleşti, ancak Elif’in içindeki fırtına dinmemişti. Kutuyu masanın üzerine koydu, parmakları hala işlemeli yüzeyinde geziniyordu. Ne olduğunu bilmiyordu ama bir şeyden emindi: Demir’in hayatına ani dönüşü ve bu gizemli kutu, onun sakin hayatını sonsuza dek değiştirecekti.
Tam kutuyu alıp güvenli bir yere kaldırmak için elini uzattığında, dışarıdan gelen bir araba kornası sesiyle irkildi. Aniden fren sesi duyuldu, ardından sert bir çarpışma sesi ve cam kırılma sesi… Elif, pencereye koştuğunda gördüğü manzara karşısında dehşete kapıldı. Sokakta, az önce kendisini buraya getiren Demir’in arabası, bir kamyonete çarpışmış, alevler içinde kalmıştı.