Boğaz'da Bir Gözyaşı
Chapter 5 — Kadife Kutu ve Çelik Kasa
Leyla, gözlerini yavaşça araladığında, dün gece penceresine tırmanan gizemli yabancının sözleri kulaklarında çınlıyordu. Kadife kutu, komodininin üzerinde sessizce duruyordu; sanki içindeki sırları fısıldamak ister gibi. Ailesinin geleceği bu küçük kutuya ve Demir'in karanlık sırlarına bağlıydı. Demir'in yatağının altındaki gizli bölme... Bu düşünce bile kalbinin hızlanmasına neden oluyordu. Yarın akşam, Demir'in ailesiyle tanışma yemeği vardı. Bu yemek, sadece sosyal bir zorunluluk değil, aynı zamanda Leyla için bir fırsat olabilirdi. Demir'in zayıf noktalarını, o her şeyi saklayan çelik kasayı araştırmak için mükemmel bir zemin hazırlayabilirdi.
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Leyla, gizlice Demir'in odasına girdi. Yalı, sessizliğe bürünmüştü; Demir muhtemelen önemli iş toplantıları için çoktan ofise geçmişti. Leyla'nın adımları, halının üzerinde neredeyse duyulmuyordu. Gözleri doğrudan yatağın kenarına, o gizemli bölmenin olabileceği yere odaklanmıştı. Derin bir nefes aldı, elleri titriyordu. Yatağın eteğini dikkatlice kaldırdı. İlk başta hiçbir şey yoktu. Hayal kırıklığına uğramak üzereyken, parmak uçları soğuk, pürüzsüz bir metal yüzeye dokundu. Bir panel! Parmaklarını aralığa soktu ve hafif bir baskıyla paneli çekti. İşte oradaydı: gömme bir kasa, duvarın içine ustaca gizlenmişti.
Şifre ne olabilirdi? Dün gece gelen mesaj aklına geldi: "1987". Bu tarih neyi ifade ediyordu? Leyla, gözlerini kapattı ve Demir'in soğuk, mesafeli yüzünü düşündü. Acaba bu, onun için önemli bir yıl mıydı? Belki doğum günü? Ya da ailesiyle ilgili bir şey? Şüpheli parmakları şifre paneline uzandı. Titreyerek rakamları girdi: 1-9-8-7. 'Bip' sesiyle birlikte kasanın kilidi açıldı. Leyla'nın nefesi kesildi. Kasanın kapağını yavaşça kaldırdı. İçeride birkaç klasör ve deri kaplı bir günlük duruyordu. Klasörlerden birinin üzerinde "Alkan Holding – Gizli Projeler" yazıyordu. Diğerinde ise "Leyla Soylu – Evlilik Sözleşmesi Detayları" ifadesi dikkat çekiyordu. Leyla, kalbi hızla çarparak bu klasörleri incelemeye başladı. Sözleşme detayları, ailesinin şirketini kurtarmak için imzaladığı anlaşmanın çok daha karmaşık ve Demir'in lehine olduğunu gösteriyordu. Gizli projeler klasöründe ise, şirketin yasal olmayan yollara başvurduğuna dair ipuçları vardı.
Günlüğe uzandı. Kapağı o kadar eskiydi ki, zamanın yıpratıcılığını taşıyordu. Açtığında, el yazısıyla yazılmış satırlar gözünün önüne serildi. Demir'in el yazısıydı bu, ama kelimelerindeki acı ve öfke, Leyla'nın tanıdığı soğuk iş adamından çok farklıydı. Günlük, Demir'in geçmişine, ailesine ve kalbini bu kadar sertleştiren olaylara dair ipuçları barındırıyordu. Leyla okudukça, Demir'in sadece acımasız bir iş adamı olmadığını, aynı zamanda derin yaralar taşımış, büyük bir kayıp yaşamış biri olduğunu anlıyordu. Ancak bu anlayış, onu Demir'in sevgilisinin varlığı ve Leyla'ya karşı olan tutumu hakkındaki sorularından alıkoymuyordu.
Tam günlüğün daha da derinlerine dalmışken, odanın kapısının açılma sesiyle irkildi. Leyla, telaşla günlüğü ve klasörleri kapatıp kasayı kilitlemeye çalıştı ama aceleyle kapattığı için tam olarak yerine oturmamıştı. Kapıdan içeri giren Demir'in soğuk bakışları, Leyla'nın üzerine kilitlendi. Gözleri, tamir etmeye çalıştığı kasa kapağına ve Leyla'nın panik içindeki yüzüne takıldı. Yüzündeki ifade okunaksızdı ama bakışlarındaki keskinlik, Leyla'nın içini ürpertti. Demir, yavaşça Leyla'ya doğru birkaç adım attı. Sesi, buz gibiydi: "Leyla... Ne yapıyorsun sen benim odamda?"
Leyla'nın dili tutulmuştu. Kalbi göğüs kafesinden fırlayacak gibi atıyordu. Söyleyecek bir kelime bulamıyordu. Demir'in gözleri, masanın üzerindeki kadife kutuya takıldı. Kutunun hafifçe aralık olduğunu fark etti ve gözlerinde anlık bir öfke parıltısı belirdi. Leyla, durumun ne kadar kötüye gittiğini anlayınca, bir anda ayağa fırladı ve Demir'in yanından hızla geçerek kapıya doğru koştu. Demir, Leyla'nın bu ani hareketine şaşırmıştı ama Leyla'nın kapıdan çıkmasına izin vermeden kolundan sıkıca yakaladı. Leyla, acıyla yüzünü buruşturdu. Demir'in eli, demir gibiydi. "Benden kaçamazsın," diye tısladı Demir, sesi öfkeyle doluydu. Leyla, Demir'in tutuşundan kurtulmaya çalışırken, gözleri odanın kapısında beliren başka bir silüete takıldı. Demir'in az önce girmesine izin verdiği sevgilisiydi bu. Elinde tuttuğu telefonla gülümsüyor, Leyla'nın içinde bulunduğu durumu baştan sona kaydettiği açıktı.