Mga Mata ng Tag-Ulan

Huminga nang malalim si Rica, sinusubukang pakalmahin ang nagwawalang puso. Nandito siya sa harap ni Adrian Vance, ang lalaking nakatakda niyang pakasalan, habang ang kanyang kasintahan na si Marco, kasama ang misteryosong si Isabella, ay biglang sumulpot na parang multo. Ang tensyon sa silid ay parang manipis na salamin na anumang oras ay maaaring mabasag.

"Ano'ng ibig mong sabihin, Adrian?" tanong ni Rica, ang boses niya'y bahagyang nanginginig. Tiningnan niya ang kanyang ina, na nakatayo lang sa gilid, tahimik at tila walang pakialam. Ang pagtataka sa mukha ng ina ay mas nagpalala sa pagkalito ni Rica.

Ngumiti lang si Adrian Vance, isang ngiting hindi umabot sa kanyang mga mata. "Ang ibig kong sabihin, Carla, ay may mga bagay na hindi mo pa alam. Mga bagay na mas malaki pa kaysa sa simpleng pagbabayad ng utang." Sumulyap siya kay Marco at Isabella. "At mukhang, hindi lang ako ang may mga tinatagong plano dito."

Bago pa man makasagot si Rica, lumapit si Isabella kay Adrian, ang kanyang mga mata'y nakatitig nang direkta sa CEO. "Bakit ka nagtatago, Vance? Alam kong alam mo kung sino ako." Humakbang si Marco palapit kay Rica, hinawakan ang braso nito. "Rica, wag kang maniwala diyan. May plano tayo, tandaan mo?"

Naramdaman ni Rica ang init ng kamay ni Marco, ngunit ang tingin niya ay nakatuon pa rin kay Adrian at Isabella. Parang may hindi magandang deja vu. Ang mga salita ng kanyang ina kanina—na napilitan lang siya—ay tila hindi na totoo. Bakit tila lahat sila ay may itinatago?

"Plano?" ulit ni Adrian, ang isang kilay ay bahagyang tumaas. "Interesante. Marahil, dapat tayong mag-usap nang pribado, lahat tayo. Para malinaw na ang lahat." Tumingin siya sa ina ni Rica. "Tita Elena, hindi ba? Sigurado akong gusto mong malaman ang buong katotohanan, hindi ba? Tungkol sa mga pangako mo sa akin... at sa mga pangako ko sa iyo."

Napalunok si Aling Elena, ang kanyang mga mata'y bahagyang nanlalaki. "Adrian, hindi ito ang tamang lugar..."

"At hindi rin ito ang tamang oras, inay?" sabat ni Rica, ang pasensya niya'y nauubos na. "Ano bang nangyayari? Sino ba talaga kayo? Sino ka, Adrian? Sino si Isabella? At bakit ko nararamdaman na niloloko tayong lahat?"

Sumingit si Isabella, ang boses nito'y puno ng panunuya. "Niloloko? Rica, darling, mas malala pa diyan ang nangyayari. At si Vance dito... siya ang nagpapasimula ng lahat." Lumapit si Isabella sa isang mesa, kinuha ang isang makapal na dokumento mula sa isang drawer. "Ito ang ebidensya. Ang kasunduan ninyong mag-ina sa Vance Corp. Bago pa man ang utang na sinasabi mo, nakapirma na kayo para sa mas malaking halaga. At hindi lang pera ang kapalit." Itinapon niya ang mga dokumento sa harap ni Rica.

Namilipit ang sikmura ni Rica habang tinitingnan ang mga pirma. Ang pirma ng kanyang ina. Ang pirma ni Adrian Vance. Ngunit ang nakasulat sa itaas nito... hindi niya maintindihan. May mga numero, mga petsa, at isang pangalan na hindi niya kilala.

"Ano 'to?" mahinang tanong ni Rica.

"Ang simula ng lahat," sagot ni Adrian, ang mga mata niya'y hindi lumalayo kay Isabella. "At ang katapusan ng lahat, kung magiging masyadong madaldal si Isabella." Bigla siyang tumayo at lumakad papunta sa isang malaking bintana, ang kanyang likod ay nakaharap sa kanila. "Naisip ko lang, Marco. Mukhang hindi na kailangan ang tulong mo para pigilan ang kasal. Dahil mukhang... may mas malaking problema na tayong lahat."

Nagsimulang umulan nang malakas sa labas. Ang bawat patak ng ulan sa salamin ay parang mga maliliit na suntok sa dibdib ni Rica. Tiningnan niya muli ang mga dokumento. Ang pangalan na hindi niya kilala... isang pangalan na tila pamilyar sa kanya.

Habang nakatayo siya roon, tulala, biglang may isang malakas na tunog na narinig mula sa labas ng opisina. Isang sigaw. Sinundan ito ng kalabog. Nagsimulang tumunog ang mga alarma.

Nagkatinginan sina Adrian, Marco, at Isabella. Si Aling Elena ay namutla at tila masusuka. Napahawak si Rica sa kanyang dibdib, ang hininga niya'y nawala. Ang malakas na sigaw na narinig niya ay nanggaling sa direksyon kung saan naroon ang security desk. At sa tingin niya, ang sigaw na iyon ay pamilyar.

Sa pagtatapos ng kanilang pag-uusap na hindi natapos, nagkaroon ng kaguluhan. Ngunit ang pinaka-nakakagulat ay ang pangalan sa dokumento, at ang posibleng pagkakakilanlan ng taong sumigaw sa labas. Hindi pa tapos ang gulo; nagsisimula pa lang ito.